Сүт ак деп, сүттүн өңүн ажыратып, Тынымсыз сайрап бир куш безеленет. Калп айтып түбөлүктүү жубайына, Кайгысын ырга айлантып алган дешет. Сүт ак деп чын билгенин айтса дагы, Жубайы кайрылбастан кеткен экен. Чындыкка ишене албай соңку кийин, Белгисиз алыс жакка безген экен. Сүтактын муңун тыңшап аяп кетем, Сезимим ушунчалык жаралуубу? Күйүттөн кушка айланып учуп кеткен, Сүйүүсү жаш келиндин аялуубу?..
Аспанменен тірескен, Тәңіріменен тілдескен Көкшетауым біп-биік. Қою қара көк бұлт Жайнап, ойнап, құлпырып, Көкшетауды тұр сүйіп. Көкшетаудың көзі жас, Ылғи мең-зең, айнымас Қалың тұман мұнардан. Инелік өтпес жіп-жиі, Оқтан түзу тал бойы Қарағайға оралған. Әлдеқайда, биікте Төніп төмен – киікке, Қанды көзді қыран жүр. Мен де Мұса болар ем, Тілдестірсе Тәңірімен, Көкше маған болып Тор1. Құшам Мұса аяғын, Өлеңім – ізгі таяғым, Көкшеге мен де шығамын. Аяқ басып Арсыға 2, Жүгіріп барып қарсына, Тәңірінің тілін ұғамын.