Ana içeriğe atla

Kayıtlar

Kazak Şiiri etiketine sahip yayınlar gösteriliyor

Абай Құнанбаев - Алла деген сөз жеңіл

Алла деген сөз жеңіл, Аллаға ауыз қол емес. Ынталы жүрек, шын көңіл, Өзгесі хаққа жол емес. Дененің барша қуаты Өнерге салар бар күшін. Жүректің ақыл суаты, Махаббат қылса тәңірі үшін. Ақылға сыймас ол алла, Тағрипқа тілім қысқа аһ! Барлығына шүбәсіз, Неге мәужүт ол қуа. Ақыл мен хауас барлығын Білмейдүр, жүрек сезедүр. Мұтәкәллимин, мантикин Бекер босқа езедүр.

Абай Құнанбаев - Абралыға

Мен жасымнан көп көрдім Мұсылманды, кәпірді. Абралыдай көрмедім Намаз білмес пақырды. Қира әтін оқытып Көріп едім, шатылды. Ниет қыла білмейді, Не қылады нәпілді. Намазшамның артынан Құржаң-құржаң етеді; Жер ұшық берген кісідей, Тоқаңдай ма, не етеді. Нәпіл түгіл, намазы Бәрі желге кетеді. «Еннатайына кәлкәусар» Пошал дереу күнәһар, Аяғын ойлап айтқаны, «Әні – шаны күлаптар». Осы оқумен намаздың Қай жерінде сауап бар? Тегін ойлап байқасаң, Мұнда ми жоқ, құлақ бар.

Гульнар Хабаева - Наурыз

  Ұлыстың Ұлы күні құтты болсын, Үйіміз шат күлкіге, әнге толсын, Жылына бір рет келер бұл мереке Әкелсін дастарханға құт - береке! Бұл күні теңеледі күн менен түн Құлаққа естіледі жағымды үн Әкелсін тек қуаныш Наурызымыз Бас аман, болсын бүтін бауырымыз! Бұл күні қырғын - шайқас тоқтатылған Бір - біріне жақсы тілек айтылған Бұған дәлел Фирдоусидің «Шахнамасы» Жоқ оған ешкімнің де таласы Қанға сіңген қонақжайлық қасиет Кісі келсе «Қырықтың бірі – Қыдыр» - деп Дастархан жайып, жарқын жүзбенен Күткен екен шын көңілмен, ақ ниет. Сары майын қарынға салып баптаған, Жал - жаясын түтінге салып қақтаған «Ұзын Сары келгенде жейміз ғой» - деп Бар тәттісін кейін қойып, сақтаған. «Наурыз көже» маңдайларын жібіткен, Даладай дархан, көңілдері неткен кең! Бұл күннің қасиетті саналуы, Самарқанның көк тасын да еріткен. Қыдыр ата Наурыз түні аралайды даланы Бесіктегі жылаған, тербетеді баланы Кездейсоқта көзі түскен адамдарға Дарытып дәулет, басына бақ қондырады. Уақыт ғана бізге әділ таразы Таусылм...

Абай Құнанбаев - Ой

  (М. Ю. Лермонтовтан) Қарасам қайғыртар жұрт бұл заманғы, Салқын, қуыс — өмірі я қараңғы. Білім де жоқ, білімге сенім де жоқ, Өнерсіз қартаяр деп біл балаңды. Жасынан білер ескі шалдың мінін, Аптық жерін, ақылға кеш енгенін. Өзі өнерсіз, өмірден тез суынар, Ойлаған жолаушыдай бос жүргенін. Жамандық жақсылыққа қарар салқын, Долығы тез басылып, қайтар қарқын. Ұлыққа қошеметшіл, құл сықылды, Қатерге аяқ баспас, көрмей артын. Дәл бейне ерте шыққан бүлдіргенше, Суық соғып бүрісер, дәмі енгенше. Көзге де, ауызға да қызығы жоқ, Қызығы — үзілгені бос жүргенше. Пайдасыз ғылымменен ми кептірер, Дос - жарға мақтан етіп, бұлдап көрер: Жақсы сөз, жақын үміт, тәттілікті Кемітер, көңіл қоймас, кекеңкірер. Қуаты қызық қызмет тойларының Қос қыртысын кетірмес ойларының. Лап бергіш, к... айналғыш, қайта ойланғыш Тыянақ оты сөнген бойларының. Келісімді тәтті ой, әр шеберлік Қуантпас ойын қозғап пәлен дерлік. Өз кеудесін өзі аңдып, бой салдырмай, Тоқымдығы бусанбас неткен ерлік? Жек көрер, жақсы көрер...

Абай Құнанбаев - Масғұт

  Я, алла, құрметіне достың Махмұт, Тілге яр бер, білінсін тұғры мақсұт. Һаруан - Рашид халифа заманында Бағдатта бір жігіт бар аты Масғұт. Шаһардан бір күн Масғұт шықты тысқа, Барды ма кезі келіп бір жұмысқа? Бір ұры бас сап тонап жатқан жерде Кез болды бір бишара шал байғұсқа. Шал байғұс айғайлайды аттан салып, Айырып алған жан жоқ оны барып. Кім де болса, бір ерлік қылайын деп, Масғұт ұшты ұрыға оңдайланып. Масғұтты ұры шапты қылышпенен, Тәуір - ақ жан сақтапты жұмыспенен. Есен - аман шал дағы құтылыпты, Масғұттан жау қашқан соң ұрыспенен. Масғұтқа келді әлгі шал көзін тіктеп, Көрсе, бастан ағып тұр қан дірдектеп. Мұның қарызын мен де өтеп кетейінші Жігіт қой ер көкірек, жау жүрек деп: - Ей, жігіт, не қылсаң да, ер екенсің, Көргейсің ерлігіңнің берекесін. Себеп боп мені ажалдан сен айырдың, Маған қылған қарызыңды алла өтесін! Бай емен, батыр емен, хан емеспін, Атақты артық туған жан емеспін. Себеп болып айырдың мені ажалдан, Жақсылықты білмейтін шал емеспін. Мен - бір шал дүниед...

Абай Құнанбаев - Абралыға

Мен жасымнан көп көрдім Мұсылманды, кәпірді. Абралыдай көрмедім Намаз білмес пақырды. Қира әтін оқытып Көріп едім, шатылды. Ниет қыла білмейді, Не қылады нәпілді. Намазшамның артынан Құржаң-құржаң етеді; Жер ұшық берген кісідей, Тоқаңдай ма, не етеді. Нәпіл түгіл, намазы Бәрі желге кетеді. «Еннатайына кәлкәусар» Пошал дереу күнәһар, Аяғын ойлап айтқаны, «Әні – шаны күлаптар». Осы оқумен намаздың Қай жерінде сауап бар? Тегін ойлап байқасаң, Мұнда ми жоқ, құлақ бар.