Şəfayi-vəsl qədrin hicr ilə bimar olandan sor, Zülali-zövq şövqün təşneyi-didar olandan sor. Ləbin sirrin gəlib göftarə, məndən özgədən sorma, Bu pünhan nüktəni bir vaqifi-əsrar olandan sor. Gözü yaşlıların halın nə bilsin mərdümi-qafil, Kəvakib seyrini şəb ta səhər bidar olandan sor. Xəbərsiz olma fəttan gözlərin cövrün çəkənlərdən, Xəbərsiz məstlər bidadını hüşyar olandan sor. Qəmindən şəm’ tək yandım, səbadən sorma əhvalım, Bu əhvalı şəbi-hicran mənimlə yar olandan sor. Xərabi-cami-eşqəm, nərgisi-məstin bilir halım, Xərabat əhlinin halini bir xummar olandan sor. Məhəbbət ləzzətindən bixəbərdir zahidi-qafil, Füzuli, eşq zövqün, zövqi-eşqi var olandan sor.

Zîver ne sezadır sene ey düber-i zibâ, Bîneqs yaratmış seni ol Xâliq-i yekta. Deş bayrım dürdânelerin, boynuna asma. Et vesmeye sen qaş ü qabaq, ey qedi mîna, Yum gözünü hem sürmeden, ey gözleri şehlâ. Kirşan- senemâ, âyine-yi rûyun eder târ, Qoy hesret-i vechinde erisin onu zinhar. Ger qeza dexi meyl-i rühün eylese izhâr, Tok qanmı öz destin ile- ey büt-i eyyar, Axır necidir veslini o ede temenna? Hüsnün sözü her firqeyedir türfe fesâne, Salmış bu zaman mchr-i rühün şö'le cahâne, Dönderdi senin reşk-i lebin bedeni qâne, Düşsün tora, yâ Reb, gire ger zülfüne şâne, Onun ne revadır düşe başına bu sevda? En gii sterinin gözüne barmaq ola her dem, Ger meyi qila kim ola destinde mükerrem. Elbette, edersen kemerin qâmetini xem, Bundan sonra tâ ede miyânm hevesin kem, Lütf ü nazerin kesme vefâdârdan amma. Tiflis müsexxer sene, ey düxter-i tersâ, Âşiqlerİne me'bed olub deyr ü kelîsâ. Menden sene vesf istedi Şıxh Eli Ağa, Dedim: seni vesf etmeye mânend-î Mesıhâ, Ruhu'l-qüds imdadı g...

Dost yolunda cefâ çekdim, can üzdüm, Yetişmedim bir mekâne, ay meded. Ser-â-ser endâmım mumtek eridi, Eşq ateşi düşüb câne, ay meded. Murâdımız şükûfesi bitmedi, Belâlı serimden sövdâ getmedi, Yeter oldu ömür başa yetmedi, Elim zülf-i perişâne, ay meded. Qalmışam göz yolda, könül intizâr, Gem tutub yaxamı her yana dartar, Men bilmenem nece bağlanıb yollar, Bir gelen yox bu virane ay meded. Ayrı düşmek veteninden yamandı,  Diyâr-i gürbetde öldüm, amandı.  İtirmişem yarı xeyli zamandı,  Axtarıram yana-yana, ay meded. Bir kimsenin yoxdu menden xeberi, O qaşları yayı sevenden beri, Şikeste Zâkir'em, ahım eseri, Od salıbdı âsimâne, ay meded.

Mende sığar iki cihân men bu cihâna sığmazam Cevher-i lâ-mekân menem kevn ü mekâna sığmazam Kevn ü mekândır âyetim zâta gider bidâyetim Sen bu nişân ile meni bil ki nişâna sığmazam Kimse gümân ü zann ile olmadı Hakk ile biliş Hakk'ı bilen bilir ki men zann ü gümâna sığmazam Sûrete bak vü ma'nîyi sûret içinde tanı kim Cism ile cân menem velî cism ile câna sığmazam Hem sadefem hem inciyem haşr ü sırât Bunca kumâş ü raht ile men bu dükâna sığmazam Genc-i nihân menem men uş 'ayn-ı ayân menem men uş Gevher-i kân menem men uş bahr ile kâna sığmazam 'Arş ile ferş ü kâf ü nûn mende bulundu cümle çün Kes sözünü uzatma kim şerh u beyâna sığmazam Gerçi muhît-i a'zamam adım âdemdurur âdemim Dâr ile kün fekân menem men bu mekâna sığmazam Cân ile hem cihân menem dehr ile hem zamân menem Gör bu latifeyi ki men dehr ü zamâna sığmazam Encüm ile felek menem vahy ile melek menem Çek dilini vü ebsem ol men bu lisâna sığmazam Zerre menem güneş menem çâr ile penc ü şeş menem Sûreti gör b...

  Gözəllər içrə sən, ey mahiparə birdənəsən. Gözəllərin gözüsən, zülfüqarə birdənəsən. Gülüzlü nazlı sənəmlər düşər qədəmlərinə, Bu çeşmi – məst ilə qılan işarə bir dənəsən.

  Mən o şuxə güli-rəna deməyim, bəs nə deyim? Aşiqə bülbülü-şeyda deməyim, bəs nə deyim? Min gözəl görsə gözüm, bir kərə doymaz könlüm, Bu kiçik qətrəyə dərya deməyim, bəs nə deyim?

İcazə ver, baxım ey gül, o qarə gözlərinə, Vurulmuşam, nə edim , aşikarə gözlərinə. Qəm etmərəm, məni yüz dəfə gündə öldürəsən, Baxanda bir də dirilləm, dübarə gözlərinə.

  Nə qədər eşqimiz , ey gül , belə pünhan olacaq, Aşikar eyləməyincə ürəyim qan olacaq? Nə qədər gül üzünün həsrətin aşiq çəksin, Nə zaman vəslinə bəs yetməyə imkan olacaq?

  Bilməm bu nazənin kimin istəkli yarıdır, Ya hansı bəxtiyarilərin bəxtiyarıdır. Açdıqca gül camalını, ellər fərəhlənir, Guya gözəllik aləminin növbaharıdır.

  Sərvi-azad qədinlə mana yeksan görünür, Nəyə sərgəştə olan baxsa, xuraman görünür.

  Hüsnün olduqca füzun, eşq əhli artıq zar olur, Hüsn nə miqdar olursa, eşq ol miqdar olur.

  Nalədəndir ney kimi avazeyi-eşqim bülənd, Nalə tərkin qılmazam, neytək kəsilsəm bənd-bənd.

Məni candan usandırdı, cəfadan yar usanmazmı? Fələklər yandı ahimdən, muradım şəmi yanmazmı?

Qəd ənarəl-eşqə-lil-üşşaqi minhacəl hüda! Saliki-rahi-həqiqət eşqə eylər iqtida.