Manzara Karanlıklar, bulutlar, işte mahşer mahşer olmuştur, Durur, tekbir alır dağlar, döner göklerde kartallar; Gönüller hep boşalmıştır ve gözler kanla dolmuştur, Siyah bir zakkum açmış bir zamanlar yemyeşil dallar... Destan Nerden baksak görünen bir dağıydın vatanın, Ne zaman seslensek, sen bize çağlar gelirdin... Ne destanlar söylerdin, ne coşkun bir nehirdin, Bir yalın kılıcıydın Türk denen kahramanın, Yurdu kuşatan dağlar alnında çelengindir... Altında bir küheylân gibi şahlanan dağlar, Gölgesi ta göklere vuran askerlerindir; Topların konuştuğu yalnız zaferlerindir, Söyler gezer yankılar adını diyar diyar, Adın tarihi döğen bir umman, bir engindir... Serhatlerde açtığın bayraklar bizim için Öpüp kokladığımız şen gaza gülleridir, Savaş, baba mirası, atalar hüneridir, Bastığımız her toprak şan saklar bizim için, Ruhumuzda her köşe hatıranla zengindir... Atlar şahlanmalıdır, yaslar saklanmalıdır, Sesime ses katmalı seller coşkunluğundan, Gökler haber alsın bir kahr...

Ey sanki alev saçlı zafer küheylaniyle Kurtardığın vatanda en yüce şehsüvarsın, Bir şimşek çağlayanı haliyle Türk kanıyle Aldığı şâna lâyık tarihde bir sen varsın. Erişmez vasfına hiçbir rebabın sesi Sen yükseksin ilhamın yıldızlı göklerinden, Dehâdan kanatlanan kılıcının şulesi Ebediyette olmuş bir murassa kasiden, Kızıl gökte parlayan Ay-yıldız'ın nurusun. Sen en büyük milletin, Türklüğün gururusun Bu yurdun timsalisin bugün bütün cihanda Gözler, gönüller senin, senin şeref de şan da!

Kara toprak diye en hissiz ayaklar hatta Basamaz toprağa, toprakta cenazen varken, Ne büyüksün ki huzurunda küçüktür matem On sekiz milyon adam tek kişidir ağlarken.

  Ah işte duyuyorum mesut günler içinden, Sana "sevimli yüzün asla solmasın" diyen, Bütün adınla dolu o coşkun şarkıları... - Sen öldüğün için mi şimdi bayraklar yarı? Görüyorum ilk defa seni gördüğüm günü; Altından, alkışlarla geçiyorsun bir takın. O gün bana gelmiştin babamdan daha yakın Meğer duyacakmışım bir sabah öldüğünü... Meğer görecekmişiz bir sabah gidişini, İstanbul'un önünden son defa geçişini... Bizler seninle nasıl, ne kadar beraberdik, Bizler ki az sıkılsak "O başımızda" derdik; Nasıl yok bileceğiz o güzel güneş yüzü? Ana, baba değil bu, bizler Ata öksüzü Tatmadık, bilmiyoruz bu bambaşka yarayı, Öğret bize yarabbim ah O'nsuz yaşamayı !