Milletin hürriyeti, dini, namusu ve şerefi, vatanın bütünlüğü, devletin bağımsızlığı  için şehid ve gazi olan kahramanlarımızın ruhları şad, Türk Milletinin  Zafer Bayramı  kutlu olsun ...

Ey milletimin lâhzada halkettiği ordu! Baktın ki bütün bir vatan elden gidiyordu, Boğdun coşarak düşmanının gayzını kanda Derler ki, esaret denilen halka cihanda Bir geçti mi hür boyna, asırlar kıramazmış Bir secde eden, bir daha baş kaldıramazmış Ancak sen o zinciri söküp kırmayı bildin; Gökten geniş alnınla ne taptın, ne eğildin Dünyâ seni sehpâya çekerken gözü bağlı; Mağlûbu o gün gördü cihan gâlip edalı... Bir taştı, fakat, benliğin en sonra kabından Sarsıldı cihan kükremiş arslan gazabından. Çarpıştın ölümlerle, boğuştun heyecanla; Sildin kara gözlerden akan yaşları kanla! Memnun kapanır gözlerim ölsem de vatanda; Mademki cihan neş'eli, mademki bu anda Seyretmede bir kâfile Türk ordularından Şarkın ebedî fecrini İzmir sularından!

"Hazırol! " emri... Selam... Sonra yürekler çarpar; Genç göğüsler kabarır, ruhları kaplar da bahar. Şafak üstünde gülerken güzelim "nazlı hilal" Yükselir bir heyecan dalgası... yüzler al al "Korkma sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak. O benim milletimin yıldızıdır parlayacak, O benimdir, o benim milletimdir ancak! " Her çocuk bir koca arslan "o benimdir! " derken, Ona can vermeğe hazır bir işaret etsen' Her yürek aşkına tutkundur ezelden ebede: Şu küçük yavru, bu genç kız, o beyaz saçlı dede. Onun aşkıyla erir kalbleri örten kara yas; Bu kızıl gül dedemizden, atamızdan miras. Ona gül rengini vermiş dökülen kanlarımız: Sönmesin, ey yüce Tanrım, budur ancak varımız!

  Aylardan Ağustos, günlerden Cuma, Gün doğmadan evvel İklim-i Rum’a, Bozkurtlar ordusu geçti hücuma Yeni bir şevk ile gürledi gökler Ya Allah… Bismillah… Allahuekber!..

Bir bayram sabahı çıktım kırlara, Kır çiçeklerini ezme dediler. İlahi, yüzümü döndüm surlara, Vakıa açıktır sezme dediler. Bir yiğit anlından vurulmuş akça, Kendini vatana adamış Hakça, Bu sözü yıllardır duyarız sıkça, Şehit ölümsüzdür üzme dediler. Bu can vatan için var ise eğer, Vatan için ölmek binlere değer, Şehit Hakk katında taçlanmış meğer, Kır şu kalemini yazma dediler. Türk’üm vakarlıyım ben ilelebet, ben bu ülke için öderim diyet, Kan döker soysuzlar kızarım elbet, Hüküm Allah’ındır kızma dediler. Bir yıldız misali savrulur yaprak, Şehidin kanıyla sulanır toprak, Göğsünde hilal ay çırpınır bayrak, Onu uzaklarda gezme dediler. Usulca oturdum kabrin başına, Şüheda yazmışlar mezar taşına, Yirmi üç diyorlar ölüm yaşına, Gözyaşından inci dizme dediler.

Yaslı gittim, şen geldim; Aç koynunu ben geldim. Bana bir yudum su ver, Çok uzak yoldan geldim. Korkma açıl şen yurdum, Dağlara ordu kurdum; Açık denizlerine Süngümle kilit vurdum. Rüzgârlardan atım var, Şimşekten kanadım var; Göğsümde al yazılı Gazilik beratım var! Rüzgâr bana at oldu, Şimşekler kanat oldu; Eğilin gökler, dedim, Bulutlar kat kat oldu. Irmaklar gibi taştım, Yalçın, kayalar aştım. Hak'ka şükürler olsun Geldim, sana ulaştım. Varsın yansın ocağım, Kuruldu al sancağım; Bayrağımın altında Ben hür yaşayacağım! Deniz, deniz, Akdeniz, Suları berrak deniz! Karşıda yâr ağlıyor Gideyim bırak deniz! Açıldı "Kale" yolu, Göründü Gelibolu; Bırak deniz, gideyim, Orası yasla dolu. Yürü ey şanlı Gazi! Kılıcı kanlı Gazi! Seni Meriç bekliyor Büyük ünvanlı Gazi! --------------- Söz: Samih Rifat Beste: Leyla Saz

19 MAYIS 1919 MUSTAFA KEMAL PAŞA'NIN SAMSUN'A ÇIKIŞI Bir gemi açılır engine, Bu tek gemi, bu küçük tekne Bir yenilmez donanma heybetinde Tek başına yarar Karadeniz'i... İçinde bir asker var, bin asker gibi; Bir kılıç var belinde, gücü bin kılıç... Bir ordu gibi çıkar o tek asker Samsun'a... Kuşanır bir kılıç gibi Anadolu'yu, Anadolu kuşanır onu bir kılıç gibi, Erzurum yaylasında bir şafak söker, Bir bayrağın dinç kızıllığı vurur Yurdun üstüne.

I Düşmez yere hâşâ o, bizim bayrağımızdır. Bir fecr olarak doğmadadır her dağımızdan. Ay yıldız o mâzîdeki bir süstür, emîn ol, Âtîde güneşler doğacak bayrağımızdan.

  Yaşamaz ölümü göze almayan Zafer, göz yummadan koşana gider. Bayrağa kanının alı çalmayan Gözyaşı boşana boşana gider!

  O kadar dolu ki toprağın şanla,  Bir değil, sanki bin vatan gibisin.  Yüce dağlarına çöken dumanla Göklerde yazılı destan gibisin.

  Bu vatan toprağın kara bağrında Sıradağlar gibi duranlarındır, Bir tarih boyunca onun uğrunda Kendini tarihe verenlerindir.

  Dur yolcu! Bilmeden gelip bastığın Bu toprak, bir devrin battığı yerdir. Eğil de kulak ver, bu sessiz yığın Bir vatan kalbinin attığı yerdir.

  Ey Türk vur, vatanın bakirlerine Günahkar gömleği biçenleri vur Kemikten taslarla şarap yerine Şehitler kanını içenleri vur

  İstiklâl Harbi'nde biz bu vatanı Başı başa vere vere kurtardık. İnanmazsan git konuştur atanı, Kara günler göre göre kurtardık.