Dil bir milletin kültürünün meydana gelmesinde, yaşatılmasında ve gelecek nesillere miras olarak bırakılmasında en önemli bir araçtır. Bir dile müdahale etmek, onu anlaşılmaz kılmak, eski ve yeni nesilleri yahut aynı dili konuşan ve farklı yerlerde yaşayan akraba toplumları anlaşamaz hale getirmek -hangi niyetle olursa olsun- o millete yapılacak bir kötülüktür.

  Bismillâhirrahmânirrahîm Hamd ü sipâs-ı bîgâye ol pâdişâh-ı bîzevâl ve ol kâdir-i rabb-ı hakîm-i hallâk hazretlerinin dergâh-ı ahadiyyetpenâhlarına olsun ki Nazm Huve’r-rabbu ve’l-kâdiru’l-mâcidu ve kullu’l-berâyâ lehu şâhidun ve fî kulli şey’in lehu âyetun, tedullu alâ ennehu vâhidun Nesr Ve şükr ü sitâyiş-i lânihâye ol şehinşâh-ı lâyezâl ve ol mâlikü’l-mülûki ----------------------------------------------------- ale’l-ıtlâk hazretlerinin bârigâh-ı samediyyetdestgâhlarına olsun ki surûşân-i heftâsmânî nâme-i hümâyûn-i vahy üzerine ümenâ ve murgâh-ı kudsâşihânı erbâb-ı saltanat-ı nübüvvetle süferâ kılub her bir mürsel-i risâletihtişâmı ve her bir peygamber-i sâhib nübüvvet aleyhimüsselâmı rûy-i zemînde sergeştegân-ı sahrâ-yı bağy ü dalâlet ve gümrâhân-ı gabrâ-yı küfr ü şakâvet olanlara râh-ı sa’âdet-i îmâna rehnümâ ve câdde-i istikâmet-i islâma delâletpeymâ eyledi ve bâhusûs ki ol şâh-ı erîke-i vemâ erselnâke illâ rahmeten li’l-âlemîn ve ol sultân-ı serîr-i kuntu nebiyy...

  Türkçe’nin ünlü seslerini yazıya geçirmekte bu alfabe çok yetersiz kalmıştır. Bu yetersizlik aynı işaretin birden çok ses için kullanılmış olmasından kaynaklanır. Dilimizin sekiz ünlüsü için şu dört işaret kullanılmıştır: ا elif و vav ه he ی ye. Bunlardan ا elif ve ه he a, e ünlülerini, ی ye ı, i ünlülerini, و vav ise o, ö, u, ü ünlülerini göstermek içindir. Türkçe kelimelerde bir ünlünün yazılışı kelimenin başında (ön ses), içinde (iç ses) ve sonunda (son ses) oluşuna göre değişebilir. Bunun yanında, ilk hecede ya da sonraki hecelerde bulunup bulunmamasına göre de harfle belirtilip belirtilmemek gibi ikili durumlar söz konusu olabilir. Bu durum başlangıçta Türkçe ünlülerin yazılışı için açık ve kesin kurallar konmamasından ya da zaman içinde bu türlü kurallar oluşmamasından kaynaklanmakta, bu da bu yazıyı yeni öğrenmeye başlayanlar için zorluklara yol açmaktadır. Aşağıda her ünlü için kullanılmış olan birden çok yazılış biçimi örneklerle gösterilecektir. Ancak bunlar yine de son...

  Harfler seslerin işaretleri olduğu için her harf bir ses değerini karşılar. Bu değer bir sesin ses yolunda kazandığı niteliktir. Demek ki bir alfabedeki her işaret ayrı nitelikteki bir ses içindir. Osmanlı alfabesi de böyledir. Aşağıda yalnızca Türkçe’nin sesleri bakımından değerlendirilmiş olarak her harfin bugünkü Latin asıllı alfabemizin hangi harfine karşılık düştüğü gösterilecektir. Arapça’nın sesleri için kullanılan harflerin ses değerleri ile bunların Türkçe’deki söyleniş değerleri ise sonraki ünitede işlenecektir. ا . 1 elif: a. Kelime başında e harfini karşılar. Hareke denilen yardımcı işaretler kullanıldığında başta ı, i, o, ö, u, ü ünlüleri için de kullanılmıştır. Ancak bu durumda kendisi harekelerin konuldukları yeri göstermek için kullanılmış bir dik çizgiden başka bir şey değildir, demek ki bir ses değeri taşımaz. b. Bir ünsüz ses işaretinden sonra hecenin kurucu ünlüsü yerindeki a sesinin karşılığıdır. و vav ve ى ye önündeki özel durumu ünlüler incelenirken ele alı...

Osmanlı Türkçesi adıyla anılıyor olsa da bu alfabe Arap harfli Türk alfabesidir. Zira Yalnız Osmanlılar değil, tarih boyunva Karahanlılar, Harezimşahlar, Çağatay Hanlığı, Altın Orda, Memlukler, Safeviler bu alfabeyi kullanmışlardır. Bugün de Afganistan'daki Özbek, Türkmen, Kırgız ve Türk soylu olup Farsça konuşan Dariler; İran'da Türkmenler ve Güney Azerbaycan Türkleri, Doğu Türkistan'da Uygurlar halen bu alfabeyi kullanmaya devam etmektedirler. Osmanlı Türkçesi alfabesi Arap alfabesine dayanır. 28 harften oluşan Arap alfabesine Farslar kendi dillerindeki farklı üç ses için küçük değişikliklerle 3 işaret eklemişler ve harf sayısını 31’e çıkarmışlardır. Farsça’nın bu sesleri Türkçe’de de bulunduğu için, bu 31 harflik alfabe Türkler tarafından da aynen alınıp benimsenmiştir. Bu alfabenin harfleri Türkçe’deki adlarıyla şunlardır: Bu harflere ل lam ile ا elif in birleştirilmiş biçimi olan لا (lamelif )’i de katmak gerekir. Kelimede hece olarak ‘lâ’ okunan bu birleşik harf yazıd...