Çeker bî-rahmlar yanında her sa'at zeban hançer Günahım sâbit eyler ölmeğim hâtır-nişan hançer

  Ne kim sahife-i tedbîre akl eder mastûr Sağınmam anı olur olmaz olmayan makdûr

(Yaratılanları bütün detaylarıyla özenerek yaratanın birliği hakkında yazılan şiir) Hevâ arâyis-i gül-zare oldu çihre-küşa Bahâr gül-şene giydirdi hulle-i hardâ Çemen eyâletine oldu nasb husrev gül Hevâya ebr sıfat hükmün etmeğe icrâ Yazıldı sebze-i nev-hizden hat-i ahkâm Çekildi sâye-i mutbû-i servden tuğrâ Sarir-i âb-i revânü safir-i murg-i çemen Nikât-i tehniye-i makdem ettiler inşâ Zebân-i süsen-i âzât ü sebze-i nev-hiz Senâ-i rif’at ü iclâle oldular gûyâ Şekâyik alnı zemin-bûsdan olup mecrüh Benefşe kâmeti oldu tevâzu ile dü-tâ Müretteb eyledi bir bezm gül-şen içre bahâr Ki verdi zevk-i temâşası neş’e-i sahbâ Anâdil etdi beyân-i merâtib-i nağamât Kumâri oldu terâne-keş ü sürûd-serâ Sadâ-yi murg bıraktı büzürg ü küçege şevk Surûd-i nây ile uşşâka hâsıl oldu nevâ Bilindi goncede gül bergi zâhir olmak ile Ki gonce başına yağdırdı jâle seng-i cefâ Cerâhat olmasa a’zâda zâhir olmaz kan Tereşşuh eylemez elbette sınmadan mînâ Hümây veş varak-i yâsemîn ü berg-i semen Uçup hevâya gül-istân...