Mevsimler bahara erse ne fayda?
Çiçekler dalında kuruyor anne.
Takvimler yılları görse ne fayda?
Ömürler anında duruyor anne.
Kin, nefret bulutu sarmış dünyayı,
Mazluma çevrilmiş zalimin yayı,
Adalet bozulmuş, karar: sus payı;
Yürekler şüpheyle vuruyor anne.
Hicran elemini seven taşıyor,
Canlar cânânından ayrı yaşıyor,
Nasipsiz gönüller aşksız üşüyor;
Bedenler rûhunu arıyor anne.
Dillerde hakikat sözü kalmamış.
Hâllerde ahlakın özü kalmamış.
Güllerde bülbülün gözü kalmamış.
Böcekler goncayken sarıyor anne.
Muhabbet kokardı ılık nefesin,
Hakkı haykırırdı şefkatli sesin,
Tükendi takâtim, şimdi nerdesin?
Yad eller hükmünü sürüyor anne.
Bu nasıl hayattır, desene bana,
Nice nevcivanlar döndü al kana.
Niyazkâr bu derde nasıl dayana?
Bebeler ölüme yürüyor anne.