Hicran kucağında tuttuğun sırdaş Çağlamış bulanmış durulmuş olsun Sözüne sazına güven de yanaş Kulağı ezelden burulmuş olsun Boş kafa gezdiren seyyahlar gibi Keşkülünün delik çıkmasın dibi Ariften anlasın seçsin garibi Hakikat yolunda yorulmuş olsun Taban tepmiş olan gam kervanında Dostunu konuklar tatlı canında Koçlar gibi duran bir meydanında Arslanlar yurdunda kurulmuş olsun Gel dese de bakma nâkes aşına Bir sırsat erer de kakar başına Dostun namerd dehrin mehenk taşına Felâket pazarında vurulmuş olsun Duysun aşkın elindeki rebâbı Okusun alnında çile kitâbı Neyzen gibi günahının hesâbı Mezara girmeden sorulmuş olsun
kasım 25.. hava nemli
basılmış sarı yapraklar toprakta,
düşük suratlı insanlar dertli
ister meyhane, ister durak, ister parkta
bu ölüm cennet kapıları kadar görkemli
artık şehzadebaşı sokaklarında arama beni
arkamdan matemlerin en büyüğünü tut...
bir şeyler yazıp sana bir şeyler verebildiysem,
hep bu anı yaşa, maziyi unut.
boğazdan geçen son gemi misali
martı boklu dubalar, iskele yorgun
vaniköy parkelerinde kesilmiş soluklar
yatar buz kesmiş dolaplarında morgun..
kasım 25.. hava nemli
istanbulun akşamdan kalmış bir hali var
içiyor dolmabahçede çayını yarı demli
ağlyor bak koca şehir, ayrı sevdalılar
ver ellerini gülüm
ver gözlerini gözlerime
bir günün sessizliğine bin defa ölürüm
bir körün hayalindeki aydınlığa gömülürüm.

Yorumlar
Yorum Gönder