Mithat Cemal Kuntay - Türk Öğretmenlerine

Bazen ölüler yurdu korur, bazı da sağlar; Göz nuru karışmazsa şahadet kanı ağlar.
Yoksulluğun ufkunda erirken bile mağrur, Sensin o hazin nûr, o derin nûr, o büyük nûr.
Hoşnutsun, eğilmiş okuyorsun, yazıyorsun; Ey terli alın, ey güneşin öptüğü insan.
Şöhret aramaz, şân aramaz, nâm aramazsın; Cemiyetin omzunda da yokmuş kadar azsın.
İlmin sesi haykırmaz: İlim şarlatan olmaz, Sessiz de seven yoksa vatanlar vatan olmaz.
Sen yurdunu haykırmayarak gizli seversin, Kalmışsa eğer, ömrümü Tanrı’m sana versin...