Nedim - Kaside (Iydıyye Der-Teşekkür-i Dâmen-bûs-ı Hazret-i Sultân Ahmed Be-Emr-i Hümâyûn)

Sabâh-ı ıyd kim âlem olup feyziyle nûrânî

Sadâ-yı kûs u şevket eyledi pür-çarh-ı gerdânı

Sarây-ı şehriyâr-ı âlem oldu maşrık-ı ikbâl

Gelüp hep hâk-bûsa devlet-i ulyânın erkânı

Kuruldu taht-ı âlî-baht tarz-ı dil-pesend üzre

Döşendi pîşgâha ol murassaʿ ferş-i hâkânî

Hezâran zîb ü ziynet sad hezâran ferr ü şevketle

Cülûs etdi çıkup dehrin şehenşâh-ı cihânbânı

Yesârında durup şehzâdegân izz ü saʿâdetle

Sipihr-i haşmetin her biri oldu mihr-i tâbânı

Denür sâhib-kırânın çârdır yanında şemşîri

Görüp şehzâdegânı anladım bu râz-ı pinhânı

Muʿammer eylesin yavuz nazardan saklasın Mevlâ

Ki onlardır binâ-yı izz ü şânın çâr erkânı

Yemîninde dururdu hâtem-âsâ âsaf-ı ekrem

Olup rûh-ı mücessem âlemin gûyâ nigehbânı

Vezîr-i pür-himem Dâmâd İbrahîm Pâşâ kim

Eder İbnü'l-Amîdi dergeh-i cûdunda derbânı

Cenâb-ı sadr-ı aʿzam gûyiyâ tefsîridir onun

Şehenşâh-ı cihân bir mushaf ammâ resm-i Osmânî

Erişmiş olsa bu vakte Alî Şîr-i Nevâyî ger

Olurdu ol hidîv-i ekremin bî-şübhe sekbânı

Vezîr-i aʿzamın da izz ü devletle yemîninde

Dururlardı şehenşâh-ı cihânbânın vezîrânı

Durup ol çâr-düstûr-ı giran temkîn-i vâlâ-câh

Ederler hıfz içün vefk-ı murabbaʿ şâh-ı devrânı

Birisi mesned-ârâ-yı Kapûdânî saʿâdetle

Üçü ol şehriyâr-ı âlemin dâmâd-ı zî-şânı

Sütûr-ı nüsha-i devlet gibi şâhın kafâsında

Durur cümle ağâyân-ı harîm-ı hâs-ı sultânî

Bu dârâtı temâşâ kıldı çün kim bende-i nâ-çîz

Celâlet pertevinden hîrelendi çeşm-i hayrânı

Mehâbet bir tarafdan bir tarafdan şerm ile haclet

Gelüp dem-beste vü lâl eylediler tabʿ-ı nâlânı

Sürüp yüz hâk-i pâye yek-be-yek erkân-ı izz ü câh

Kuruldu haşmet ü şevketle divân-ı Süleymânî

Durup tertîb ile yerli yerinde ehl-i mansıb hep

Tamâm oldukda dîvân-ı felek-unvânın erkânı

Cenâb-ı şeyhü'l-islâm-ı şerîf-etvâr-ı saʿd-âsâr

Ki şâkird etmeğe etmez tenezzül Mîrza Cânı

Ulûm-ı Bû Hanîfeyle derûn-ı sînesi memlû

Veraʿla vech-i pâki subh-ı sâdık gibi nûrânî

Onun ardınca bi'l-cümle sudûr-ı âsman-pâye

Ki ilm ü fazl ü takvâ gevherinin her biri kânı

Gürûh-ı dâʿiyan bir bir öpüp dâmân-ı iclâli

Hele ol devlet-i ulyânın oldum ben de şâyânı

Şehenşâhâ hidîvâ şihriyârâ âsman-kadrâ

Bu devletle bu abd-i kemterin sebk etdi akrânı

Saʿâdetle hitâb etdik ki geldin cümleden sonra

Efendim kıldı ihyâ nutk-ı cân-bahşın dil ü cânı

Cemâl-i pâkin sâ’irden artuk görmek ister dil

Aceb mi cümlesinden sonra bûs etsem o dâmânı

Ne mümkindir kasîdeyle teşekkür böyle eltâfa

Yerin bulsun deyü hünkârımın ammâ ki fermânı

Bu gûne bir kasîde söyledi vasf-ı şerîfinde

Nedîmâ benden alup destine kilk-i dür-efşânı

Eyâ iklîm-i pür-tekrîm-i İslâmın nigehbânı

Bu kişver görmemişdir sen gibi sultân-ı zî-şânı

Bu dünyâda sen ona sâlis oldun çünki lâyıkdır

Bununla fahr ede ukbâda Sultân Ahmed-i Sânî

Nesîm-âsâ çü fermânın iki deryâya şâmildir

Denilsin zât-ı âlî-şânına İskender-i sânî

Nizâmın buldu zât-ı akdesinle milket ü millet

Misâl-i rûh ihyâ kıldı re'yin çâr erkânı

Ser-â-pây-ı cihânı şöyle tezyîn etdi eltâfın

Ki etmez böyle tezyîn nev-bahâran bir gülistânı

Tasavvur etmedi bu câhı hülyâsında İskender

Ferîdun görmedi rü'yâda bu tertîb-i dîvânı

N'ola hurşîde teşbîh eylesem zât-ı hümâyûnun

Ki onun da senin gibi cihânda yokdur akrânı

Süheylin çeşmini ferr-i nigînin eyledi rûşen

Mehin ruhsârını tâb-ı rikâbın kıldı nûrânî

Felekde resm-i izz ü câh u haşmet n'idügün bilmez

Senin dârâtına teşbîh eden Dârâ vü Hâkânı

Cihânda vâdî-i âdâb-ı hidmet görmemişdir hiç

Derinde hidmete lâyık görenler şâh-ı İrânı

Adûlar rütbe-i ikbâlini bir hoşça fark etsin

Cilâ versin çeküp çeşmânına kuhl-ı Sıfâhânı

Sen ol hâkân-ı mensûrü'l-alem sultân-ı âlemsin

Ki hem-demdir senin her kârına tevfîk-i Rabbânî

Hilâfet zât-ı âlî-şânına mahsûsdur şimdi

Sana nisbet mülûkun muzmahildir rifʿat ü şânı

Sana Hak kıblegâh-ı dîn-i Hakkı eylemiş ihsân

Sana muhtâcdır cümle cihânın ehl-i îmânı

Münevver meşhed-i kuds-âşiyân-ı mefhar-ı âlem

Senin mülkünde olmak sana Hakkın mahz-ı ihsânı

Husûsa hırka-i pâk-i Resulullah kim onun

Melekler bûs-ı dâmâniyle fahreylerse erzânî

Der-âgûş eyleyüp ol cism-i pâki nûr ile dolmuş

Misâl-i perde-i fânûs dâmân u girîbânı

Ne devlet ne saʿâdetdir hezâran hamd ü şükr olsun

Cenâb-ı hazret-i Hak sana ihsân eylemiş onu

Ya ol vâlâ âlem kim kâmet-i dil-cûsu olmuşdur

Riyâz-i cennetin gûyâ ki bir serv-i hırâmânı

Nihâl-i kaddinin üftâdesidir sidre vü tûbâ

Esîr-i şukkası rûhâniyân-ı arş-ı Rahmânî

Resûl-i kibriyânın ol mübârek râ'yeti şimdi

Muhayyemgâh-ı nusret-şânının olmuşdur unvânı

Alem-dâr-ı Resûlullahsın ikbâl ile çünkim

Sana tâbîʿdir elbette cihânın pâdişâhânı

Şehenşâhâ egerçi âlemin eyyâm-ı adlinde

Sabâh-ı ıyd ile hem-pâyedir her vakt ü her ânı

Velîkin bu mübârek ıyd dahı eyleyüp teşrîf

Sıtanbûlun ferahla ıyd-ber-ıyd oldu her yanı

Binüp sad ʿizz ü nâz ile semend-i şûh-reftâre

Güzeller Atmeydânında alır şimdi meydânı

Husûsa Hazret-i Eyyûb ile meydân-ı Top-hâne

Birer takrîb ile elbette cezb eyler cüvânânı

Firâz-ı Üsküdârın buʿdı vardır gerçi kim ammâ

Yine inkâr olunmaz Hak bu kim onun da seyrânı

Ya Saʿd-âbâd-ı dil-cûnun efendim sorma hiç vasfın

Kulun bir vech ile taʿbîre kâdir olmazam anı

Müferrih gam-zedâ hâtır-güşâ dil-cû vü rûh-efzâ

Temâşâsı muhassal mest ü hayrân eyler insânı

Biçinmiş bağlar ıydıyye cümle fıstıkî atlas

Sarınmış başa neftî şâlını serv-i hırâmânı

Gümüş renginde bir dîbâ biçinmiş cedvel-i sîmîn

Velîkin hâre gibi mevci var şeffâf u nûrânî

O dîbâ âb-şârın dahı egninde hemân farkı

Bunun mevci biraz sık onun ise kaddi tûlânî

Yine ıydıyye bahşişler verüp fevvâre-i dil-cû

Dem-â-dem etmede etrâf-ı havza sîm-efşânı

Şehenşâhâ bu ıyd eyyâmı cümle kulların çünkim

Şeref-yâb oldu pâ-bûsunla buldı izzet ü şânı

Ya Saʿd-âbâd dahı çekmede hasret pâ-bûsa

Onun hakkında da icrâ kıl ol lutf-ı firâvânı

Buyur ol cây-ı dil-cûyu ser-efrâz eyle lutfunla

Hemîşe hem-rikâb olsun sana te'yîd-i Rabbânî

Hudâ hem-vâre mahfûz eyleyüp zât-ı hümâyûnun

Musahhar eylesin fermânına İrân u Tûrânı