Şeyh Galib - Kaside (Mihr ü meh kim âlemi pür-nûr eder her rûz u şeb)

Mihr ü meh kim âlemi pür-nûr eder her rûz u şeb

Encüm ü şebnemle hoş tesbîh ederler rûz u şeb

Küfr ü îmân hem celâliyle cemâlin bendesi

Mihr ü meh mengûş-ı gûşî iki çâker rûz u şeb

Mihr ü mehdir şemse-i cildi kitâb-ı hamdinin

Kudretinden muhtasâr bir hoşça defter rûz u şeb

Mâh sakkâyı-yı safâdır çeşme-i mihre varıp

Gülşen-i dehri eder irvâ-y" Kevser rûz u şeb

Mihr keştî mâh sandâl âsumân bahr-i kerem

Nakl ederler nimet-i Yezdânı yekser rûz u şeb

Mihr ü meh gâhî ufûl ü geh gurûb ile geçip

Dâimâ buhrân-ı “innî”ye verir fer rûz u şeb

Mâh sevdâ-y" ubûdiyyetde mihr âteş-feşân

Nûr-ı şevkıyle cihân pür-zîb ü zîver rûz u şeb

Mihr şekerrîz–i midhat mâh şîrîn kam-ı şükr

Birbiriyle oldular çün şir ü şekker rûz u şeb

Mihr ü mehden sanmâ ey bîgâne-i tavr-ı edeb

Gencefe-bâzî eder çarh-ı sitemger rûz u şeb

Belki mihr ü mâh" etmişdir zebân ile dehân

Pîr-i çârh âyât-ı lutfun eyler ezber rûz u şeb

Mihr ü meh sanma felekde kûçegerd-i herze-tâz

Hıdmet üzre iki tıfl-ı hâne perver rûz u şeb

Mihr ü meh pervâne-i şem-i tecellî-i Hudâ

Anun için devr eder kişver-be-kişver rûz u şeb

Mâh mizâb oldu dolâb-ı sipihre mihr delv

Nûr ifâza eyler âfâka serâser rûz u şeb

Mihr ü mehden feyz alıp pes bu giyâh ile zemîn

Bîn zebân ile Hudâyâ hamd ederler rûz u şeb

Müstefid-i mihr olsun mâh ber kavl-i hakîm

Mihri kim işrâk ile kıldı münevver rûz u şeb 

Mihr ü mâhı eyledi emri çü urcûn-i kadîm

Oldular fermân-ı Mevlâyâ musahhar rûz u şeb 

 

Çarha sordum mîhr ü meh nâmı iki ulvî güher

Nakş-ı kudret şânın etmiş neyle ber-ter rûz u şeb

Mihr ü meh gülmîh-i süllemdir dedi mirâcına

Ol Resûlün kim cihâna bahş eder fer rûz u şeb

Hâzret-i sultân mihr ü meh gulâm ü arş ü ferş

Kim per-i Cibrîli eyler bâliş-i per rûz u şeb

Nûr-i mihr-i subh-i mâ evhâ meh-i esrâ ki ol

Olmâsa aşkı kef-i efsûs ederler rûz u şeb

Pehlevân-ı Kâbe kavseyn mâh çevgân mihr gûy

Ol ki râhşı sidrede cevlân eyler rûz u şeb

Mihr ü meh nâleyn Arş-ârâmgeh ü Kürsî-vekâr

Böyle der huddâmına kerrubîyân her rûz u şeb

 

Mu’cizâtı vasfıdır çarhûn medâr-ı gerdişi

Mihr Hayber meh gazâ-yı Bedri söyler rûz u şeb

Mihr ü meh dâim tehâlüf üzre eylerken güzer

Hıtta-i adlinde seyr eyler berâber rûz u şeb

Hey ne hayret-bahş mihr ü meh mübârek unsuru

Kıldı ebri dest-i kudret sâye-perver rûz u şeb

 

Hâne-i zeyndir sipihr ü mihr ü meh ebrû vü ser

Zeyn-pûş olmış burâkına serâser rûz u şeb

 

Mihr burc-ı “Ved-duhâ” vü mâh ”Vel-leyl”-i münîf

Es-sala eyler cenâbına melekler rûz u şeb

 

Mihr ü meh olsa sadef deryâ-yı nûr olsa cihân

Olamazdı gevher gevher-i aşkına masdar rûz u şeb

 

Lik mâhz-ı dâd-ı Hakdır kalbî mihr ü çeşm-i mâh

Oldular envâr-ı ihsânına Mâhzar rûz u şeb

 

Sâlikân-ı râhına mihr ile mâh berk-i sefer

Pa-bürehne Hızr u Clyâs oldu rehber rûz u şeb

 

Mâh u mihri dü gül-i rûy-ı sefîdi neylesin

Hâk-ı pâyına eder ihdâ felekler rûz u şeb

 

Mih ü meh encüm felek hurşîd-i çarh-ı himmeti

Oldu esfîd ü siyâh-ı nûri yekser rûz u şeb

 

Pâye-i sıdk u safâda mihr ü meh Bûbekr Ömer

Dahı Zinnûreyn lutfiyle mübeşşer rûz u şeb 

 

Pençe-i şîr-i Hudâdır mihr ü mehdir Zülfikâr

Çeşm-i hussada bu mana günden ezhar rûz u şeb

 

Mihr ü meh leşker şehenşâhâ şefâat-perverâ

Ey ki zâtın mâni-i Levlâke mâzhar rûz u şeb

 

Mâh-ı sadrında ”elem neşrâh“ ıyân çün mihr-i aşk

Kalb-i pâkın Li mâ Allâh ile hôş-ter rûz u şeb

Mihr hüsnün mâh-ı imân-ı kâbûlîdir garaz

Âlem-i lâhûtdan bu arz-ı muhzır rûz u şeb

 

Âfitâba mihr ü mâhı ile teber berdûş olup

Nüh felek seyyâh-ı aşkındır gezerler rûz u şeb

 

Saldı pertev mihr-i zâtın kurs-ı mihr ü mâha çün

Sâyedir kim düşdü rûy-ı hâke yer yer rûz u şeb

 

Mihr olur aşkınla sergerdân mehdir sîne-çâk

Âdem ü âlem tufeylindir serâser rûz u şeb

 

Top mihr ü tîg mehdir dest-i âteş destdir

Leşkerin olmâz mı a’dâyâ muzaffer rûz u şeb

 

Mihr-i re’yin mâh-ı akl-ı evvele vermezse feyz

Gird-i hayretde kalır bî-nûr bî-fer rûz u şeb

 

Mihr ü mehdir bu sipihrin nûr-ı aynı neyleyim

Bilirem vallâh olmâz sana mefhar rûz u şeb

 

Mihr ü mehdir bâl ü per ankâ-yı beyt-i na’tına

Lîk evc-i aczdan pervâz ederler rûz u şeb

Mihri manî vü meh-i mazmûn olmâzdı bedîd

Tâb’a vasfınçün tulû eyler serâser rûz u şeb

 

Mihr ü mehveş çâker-i şehzâdegânın add olup

Es’ad olsun Gâlib ey Hâh-ı Peyember rûz u şeb

 

Mâh-ı tâb’ım Mâhzar olsun nûr-ı mihr-i mihrine

Tâ olam kevneynde mes’ûd ü bîhter rûz u şeb

 

Mihr ü mehden sâfterdir sıdk u ihlâsım velî

Oldum isyân-ı peyâpeyle mükedder rûz u şeb

 

Mihr ü meh-veş gark-ı nûr olsa nola dest-i du’âm

Çün usâta lutf u ihsânın mukarrer rûz u şeb

 

Aczın ikrâr eyle ey dil mihr ü mâh oldu tamâm

Dahı âgâz-ı medîhinde suhan-ver rûz u şeb 

 

Kûs-ı mihr ü meh çalındıkça bu nevbethânede

Geh ma’âş u geh libâs olup mükerrer rûz u şeb

 

Hevk u şâdîlerle dâim çarha mihr ü mâhına

Bendegânını bahş kılsın hil’at efser rûz u şeb

Mâh sâî-yi selâm ü mihr olup peyk-i dürûd

Kâm-yâb olsun kâbûliyle bu kemter rûz u şeb