Erkin Vahidov - Anadilim Ölmez

Hatip dedi:

“Kader bu,

Bu dünyevi irade!

Tüm diller unutulur,

Tek dil kalır dünyada”.

“Ey vaiz, haddini bil:

Bu nasıl bir iddia?!”

Nevaî ile Puşkin

Kabirden kalktı birden.

Kimi şaşkın 

Kimi kızgındı,

Gelmişti ona göre.

Dante, Şiller ve Bayron,

Firdevsi, Balzac, Tagore.

“Birader, sesini kes,

Bu dediğin hiç olmaz!”

Dediler ki hep herkes,

“Ana dilim hiç ölmez!”

"Hey, bu nasıl söylemdir?!"

Elinde kutsal bir cam,

Güzel Farsça hakkında 

Rubai bitti Hâyyam.

İhtirasli, coşkulu, 

Biranje sordu ancak:

– Demen o ki, Fransızca 

Kullanımdan çıkacak?!

Neruda, Lorca o an

Servantes'in yanında:

– Hançeri kim sapladı 

Ana dilim canına?

Fuzuli de dert yandı:

Dilim gül gibi solmaz!

Hep beraber dediler:

“Ana dilim hiç ölmez”.

Gökkuşağına benzer 

Sanat, dil de rengarenk.

Bunun için savaştık,

Hayal olmasın bir tek.

Değeri kaybolmasın,

Dil milletin özüdür!

O an bozuldu, eyvah,

Mezarlıklarda huzur!

“Faus” yanıp tutuştu, 

“Hamsa” ateşe düştü.

Bir ses geldi yankısı

Yayıldı, dağlar aştı.

Şöyle ki o ses bir an

Dinmeyecek, yok olmaz.

Cümle alem diyor ki,

Ana dilim hiç ölmez!

Türkiye Türkçesine aktaran: Gülbahar Sattarova

-----------------

ONA TILIM O’LMAYDI

Notiq dedi:

«Taqdir shul,

Bu jahoniy iroda.

Tillar yo’qolur butkul,

Bir til qolur dunyoda».

«Ey voiz, pastga tushgin,

Bu gap chiqdi qayerdan!»

Navoiy bilan Pushkin

Turib keldi qabrdan.

Kim darg’azab,

Kim hayron,

Chiqib keldilar qator:

Dante, Shiller va Bayron,

Firdavsiy, Bal`zak, Tagor.

«Va’zingni qo’y, birodar,

Sen aytganing bo’lmaydi».

Barcha dedi barobar:

«Ona tilim o’lmaydi».

— Hey, bu qanday aqida! —

Qo’lida tabarruk jom,

Go’zal forsiy haqida

Ruboiy aytdi Xayyom.

 

Ehtirosli, otashdil

Beranje so’rdi nolon:

— Nahotki, farangi til

Yo’qolgusi bir zamon!

Neruda, Lorka turdi

Servantesning yoniga:

— Kim qasd etib tig’ urdi

Ona tilim joniga!

Fuzuliy yondi:

— Ozar

Tili guldek so’lmaydi.

Barcha dedi barobar:

«Ona tilim o’lmaydi».

Kamalakdek rango-rang

Bo’lsin deb san’at, tillar,

Asrlarcha qildik jang,

Armon qildik ming yillar.

Beqadr bo’lsa, nahot,

Tillardagi tarovat!

Yo’qoldi bu kun, hayhot,

Qabrlarda halovat!

«Faust» yondi gurillab,

«Hamsa» o’tga tutashdi.

Bir sado jahon bo’ylab

Taraldi, tog’lar oshdi.

Bu sado yangrar hamon,

Sira ado bo’lmaydi.

Olam aytar:

Hech qachon

Ona tilim o’lmaydi!

Erkin VOHİDOV