Sen bu cihân mülkini Kâf'dan Kâf'a tutduñ tut
Yâ bu ‘âlem mâlını oynayuban ütdüñ tut
Sen Süleymân köşkinde taht kurup oturduñ bil
Dîv ü perîye düp-düz hükümler eyledüñ tut
Sen Ferîdûn haznesin Nûşirevân gencile
Kârûn mâlını dahı sen mâluna katduñ tut
Bu dünyâ bir lokmadur agızdadur çeynenmiş
Çeynenmişi ne dutmak hâ sen anı yutduñ tut
'Ömrün delim bir okdur yay içinde toptolu
Tolmış oka ne turmak hâ sen anı atduñ tut
İş bu cihân mülkinden ansuzın ün iderler
Ansuzını şimdi bil yaraklanup gitdüñ tut
Çün denize gark oldun bogazuna geldi su
Delü bigi talbınma iy bî-çâre batduñ tut
Her gâh ki nefes gelür ol kîsenden eksilür
Çün kîse ortalandı sen anı düketdüñ tut
İş bu ecel şerbetini elbet dadısarsın
Dadışuña şek yokdur şimdi anı datduñ tut
Âhir bir gün ölürsiñ ölüm vardur bilürsiñ
Kamulardan ayrılup varup sinde yatduñ tut
Yüz yıllar hoşluğıla ‘ömrüñ olursa Yûnus
Soñucı bir nefesdür geç andan da ötdüñ tut