Mustafa Nehcî - Naat-ı Şerîf

Ey cemâl-i enverün mir’ât-ı zât-ı kibriyâ

Safha-i rûyunda lâmi’ pertev-i nûr-i Hudâ

Ser-te-ser eşyâ cemâlünden göründi âşkâr

Hüsn-i âlem-tâbi ey âyîne-i gîtî-nümâ

Kıldı zerrât-ı cihânı hep mecâli-i zuhûr

Dinse lâyık zâtına şems-i sipihr-i ıstıfâ

Cilvegâhundur harîm-i vuslat-ı Hak Cebrail

Ey şeh-i taht-ı risâlet hâdimün olsa n'ola

Enbiyâ hayli tufeylün nice olmaz yâ Nebî

Sen şeh-i levlâke mesned kurb-ı ev ednâ ola

Teşnegân-ı vâdi-i şevkun kalur mı nâ-ümîd

Sâki-i bezm-i visâlündür çü hâs-ı evliyâ

Oldu Kur’ân-ı kerîmü’ş-şan sana hulk-i azîm

Vasf-ı ahlâk-ı cemîlün yâ nice mümkin edâ

Hâtemiyyet hatmini urdun risâlet gencine

Kaldı pes taht-ı nigînünde kamu mülk-i bekâ

İmtinân-ı cizânüz sen şefâat hâzini

Yâ şefî’a’l-müznibîn eşfa’ lenâ eşfa’ lenâ

Hem dahý olsun pey-ender-pey tahiyyât u selâm

Âl ü ashâbına k'anlardur nücûm-i ihtidâ

Kande Nehcî kande semt-i hâs-ı na’t-ı şâh-ı din

Himmet-i pîr olmasa ger ol fakîre reh-nümâ

(Vezin: Remel, Fâilâtün / fâilâtün / fâilâtün / fâilün)