Daha engin tarihe gömmeden kardeşini
Doğruldun kan emerek şu zaman beşiğinden;
İlk adımın girince dünyanın eşiğinden...
Bağrında ateş oldu açgözlü ihtiraslar,
Milletler zincirlendi, zincirler parçalandı...
Kan selinde eridi kılıçtaki paslar;
Nice haklar süründü, nice vatanlar yandı!...
Sefalet bir kolunda, saadet bir kolunda
Boğuşa hazırlanmış zehirli iki yılan;
Makineler, çekiçler uğulduyor yolunda;
Elinde kömür yüzlü bir alet sanki insan!...
Zulmünü, dehşetini, içtiğin bunca kanı
Solgun yüzü buruşmuş tarihin sırtına ver;
“Türk’ün büyük zaferi” denilen şahikanı
Gelecek asırlara “humûlem!” diye göster...