Fuzuli - Gazel - 269 (Aldı gül-zar içre su aks-i izâr-i âlini)

Aldı gül-zar içre su aks-i izar-i âlini
Çekti güller suretin manzur edip timsâlini

Adın etmiş gün alıp bir aks mir’ât-i felek
Subh gösterdükde sen ruhsâr-i ferruh-fâlini

Şerhe bir gün kıldığın bi-dâdı çekmez haşre dek
Ol melek kim yazmak ister nâme-i a’mâlini

Sey l-i hun hâlin hayâliyle bozup göz merdümin
Merdüm etmiş çeşm-i hun-bâre hayâl-i hâlini

Murg-i dil kalmadı kim sayd olmadı bir dem ana
Sâkin et pervâzdan şeh-bâz-i müşgin-bâlini

Koymadı bir kimse cevrin çekmeğe rahm et demi
Men’kıl hun-rizlikten gamze-i kattâlini

Gam günü üstümde senden özge yok ey dud-i âh
Lütf edip benden götürme sâye-i ikbâlini

Ey Fuzüli bes ki gam-nâk oldu ahvâlin soran
Gamdan ölsen hiç kim sormaz dahi ahvâlini

(Fâ’ilatün Fâ’ilatün Fâ’ilatün Fâ’ilün)

Gül bahçesi içinde su, senin al yanağının aksini aldı. Senin timsâlini gözönüne alarak güllerin resmini yaptı.

Sabahlan sen insanlara hayır ve sa'âdet veren yüzünü gösterdikçe felek aynası o yüzden bir akis alıp adını güneş koymuştur.

Aşıklara bir günde ettiğin cevr ve cefa o kadar çoktur ki, a'mâl def­terini yazmak isteyen melek "Kiramen Kâtibin" bunu mahşere kadar yazsa yine şerh ve izah edemez.

Benini hayal ederek döktüğüm gözyaşı seli gözbebeğimi harap etmiş ve kan döken gözüme beninin hayalini gözbebeği yapmıştır.

Siyah kanatlı şahinini bir ân durdur. Çünkii ona avlanmadık gönül kuşu kalmadı.

Öldürücü yan bakışın, senin çevrini çekecek kimse bırakmadı, öl­dürdü. Merhamet et de bir ân olsun onun bu kan dökmesine mâni' ol.

Aşk ıstırabı gününde benim üstümde yani başımın üstünde ah du­manından başka birşey yok. Ey ah dumanı, lütfet de ikbal ve sa'âdet veren gölgeni benden götürme, başımın üstünden çekilme.

Ey Fuzûlî, senin hâlini soran kimse o kadar gam ve keder içine düştü ki aşk ıstırabından ölsen dahi kimse artık senin hâlini sormaz.