Dilimiz ve Edebiyatımız

Bu gün de sonbahardan süzülüp doğdu akşam Dağların yere indi koyu, serin gölgesi. "Uludağ" etekleri al ipekten bu akşam Düştü yeşil ovaya kubbelerin gölgesi. Ufuklarda bu akşam ne sis var, ne bulut var Selvilerin içinde bir alev Emir Sultan! İçten dualar gibi geçiyor sanki rüzgâr Bir ilahi adaya benzeyen "Yıldırım"dan. Orada ince yollar gölgeleniyor işte Karşıdan renk içinde solgun ay görünüyor. Güneşin son nurundan bir damlacık içmiş de Şu karşıki kulübe bir saray görünüyor. Gözlerine vurunca kubbelerin gölgesi Öz cenneti gönlümle seyrettim ben bu akşam. Göklerde ne bir nefes, ne de bir kanat sesi "Uludağ" etekleri al ipekten bu akşam...

ESKİ TÜRK EDEBİYATI Türk şiirinin halk ağzından derlenmiş en eski ürünlerinden bazıları Divân-ı Lügati't-Türk 'tedir. Çuçu adlı bir Türk şairinin adının da anıldığı bu kaynaktaki şiirler aşk, doğa, kahramanlık, ahlaksal öğütler gibi dünya şiirinin en eski ve yaygın konularını kapsar. Burada verilen örnekler hece vezniyle söylenmiş, uyaklı dörtlüklerden oluşur. VIII.-XIII. yüzyıllardan kalma manici ve buddhacı Uygurlar'a ait şiirler koşuğ, küğ gibi adlar taşır. Bazılarının adları (Aprınçur Tigin, Sıngku, Seli Tutung)da bilinen bu dönem şairlerinin ürünlerinde hece vezni ve uyak gibi öğelerin yanında dize başındaki uyaklardan, dize yenilemelerinden, aliterasyondan da geniş biçimde yaralanılmıştır. Şölen, sığır, yuğ gibi dinsel törenlerde kopuz eşiliğinde söylenen eski Türk şiiri İslam dininin benimsenmesinden sonra Türk halk şairlerin ürünlerinin prototipidir.. İslam uygarlığı çerçevsinde din, tasavvuf, konularını ele alan şiir yanında aşk, şarap temalarını işleyen din dışı ş...

siirt, ağaçsız gömütlük çocukluğu doğal kireç bir kent, orda her kuyu bir ermiş kadar su bilir hüzne kil, öfkeye kum bir kent, orda duyguyu doldurur boydan boya zakkum siirt, rüzgarı saralı gençliği yolgeçen hanı bir kent, korkunun pirinci gibi ayıklar zamanı dilencisi, kör nergis bir kent, ölü bir balı gömer arıya, peteksiz siirt, üzüm ayna yaşlılığı beton laleden bir kent, orada güz bile kurur acıyla birlikte çürür gurbetler yüklükte ve ölüm, bir büyük aile gibi dağılır konaklarından

Həcər Atakişiyeva “Yazarlar” jurnalının redaktoru və  Yaradıcılıq Komissiyasının sədri,  ədəbiyyatşünas-tənqidçi  Azərbaycan ədəbiyyatının görkəmli nümayəndələrindən biri olan Hüseyn Cavid təkcə öz dövrünün deyil, bütün zamanların sənətkarıdır. Onun əsərləri yazıldığı dövrdən uzun illər keçməsinə baxmayaraq, bu gün də oxunur, araşdırılır və düşündürür. Bunun əsas səbəbi H.Cavidin əsərlərində qaldırdığı problemlərin zamandan və məkandan asılı olmadan insanlığın taleyi ilə bağlı olmasıdır. Hüseyn Cavid yaradıcılığının mərkəzində insan dayanır. O, insanın daxili aləmini, mənəvi seçimlərini, xeyirlə şər arasındakı mübarizəni böyük ustalıqla təsvir etmişdir. Müasir dünyada da insanlar eyni mənəvi məsələlərlə üzləşirlər. Buna görə də Cavidin qəhrəmanları və onların yaşadıqları hadisələr bugünkü oxucuya yad görünmür. Bəzi sənətkarlar yalnız yaşadıqları dövrün deyil, bütün zamanların söz adamları olurlar. Onların yaratdıqları əsərlər müəyyən bir tarixi mərhələnin sərhədlərini a...

Çepçevre bahâr içinde bir yer gördük Ferhâd ile Şîrîn'i berâber gördük Baktık geceden fecre kadar ellerde Yıldızlara yükselen kadehler gördük

Yıllar yıllar öncesi.. Bir tatlı çocuk vardı: Bülbül sesiydi sesi, Gülüşleri bahardı! Ümitti, emeldi o Her şeyden güzeldi o Dünyaya bedeldi o Ve dünya ona dardı! Derken bir koca dünya parçalandı birden Dağılıverdi ortalığa Yalandan dünyacıklar Ortaklık darmaduman Ortalık perperişan Ortalık kırık dökük, yamru yumru, düğüm düğüm.. Nerde benim tatlı küçüğüm? Hangi yalandan dünyada kaldı, Hangi yalancı rüyaya daldı? ..

Sen shamol shavqini his etganmisan?  To‘lqinlar zarbiga kelganmisan duch?  Ko‘zingni quyoshda isitganmisan?  Bo‘lajak janglarga to‘pladingmi kuch?  Simirdingni qozoq dashtida qimiz?  Turkman tulporida bormi chopganing?  «Manas»dan to‘liqib aytganda qirg‘iz  Shiddatga do‘ndimi iztiroblaring?  Fuzuliy navosin tutsa malaklar,  Yoydingmi Hazorning bo‘yida quloch?  Tushingda uv tortsa bo‘riyuraklar,  O‘sarmi Orolning girdida og’och?  Mashriqdan mag‘ribga tortdingmi ipak –  Irg‘itib dunyoning dinorlarini?  Dilingni chulg‘asa mardona istak,  Quchdingni Xorazm minorlarini?  Rumiyni ziyorat etdimi ruhing?  Botdimi chaqmoqlar quyuq tumanga?  Qoyadek mustahkam qalbu shukuhing  Uvishib ketdimi uyg‘ur deganda?  Sen anglab yetdingmi uch boshli ajdar  Turonni xotirjam yamlayotganin?  Hovlingda g‘animlar ming tuman askar  Va qurol-aslaha g‘amlayotganin?  Bo‘lajak janglarga to‘pladingn...