Dilimiz ve Edebiyatımız

Xalq dengizdir, Xalq to‘lqindir, Xalq kuchdir, Xalq isyondir, Xalq olovdir, xalq o‘chdir… Xalq qo‘zg‘alsa, kuch yo‘qdirkim, to‘xtatsin, Quvvat yo‘qkim, xalq istagin yo‘q etsin. Xalq isyoni saltanatni yo‘q qildi, Xalq istadi, toj va taxtlar yiqildi…

  Bir kez göñül yıkduñısa bu kılduğuñ namâz degül Yitmiş iki millet dahı elin yüzin yumaz degül

     Gün, daha henüz ışımamıştı. Buğulu camın gerisinden Polatlı’nın karanlığı delen ışıkları, kıpış kıpış, fakat belirsizce görünüyordu. Sabahın güzelim sessizliğini doya doya koklamak, tanyerinde sürüp giden renk dövüşünü kana kana görebilmek… Korkusuz olmak. Ne kadar güzelmiş değil mi?

Yoqma jonim o‘tlara, ey sho‘xu, zoringdur o‘shal, Mubtalo ko‘nglum nizor etma, figoringdur o‘shal. Gul tarovat topmog‘i aksi ruhingdandur bahor, Bu sababdin misli nargis intizoringdur o‘shal. “Sabzalarkim chashmai hayvon uza nedur?” dedi, Men dedim: “Lab uzra xatti mushkboringdur o‘shal”. Dedikim: “Naylay, bir oy boshida bir umri tavil”, Men dedim: “Yuz uzra zulfi tobdoringdur o‘shal”. “Bel, og‘izdin ochma lab, somoni sabring tut”, dedi, Men dedim: “Borim yo‘q etgan yo‘qu boringdur o‘shal”. Dedi: “Bildingmu tag‘oful etmog‘im mohiyatin?” Men dedim: “Bormoq uchun bergan qaroringdur o‘shal”. Dedi: “Yuz ming oshiqim, ammo biri mushtoqroq”, Men dedim: “Furqat degan bir beqaroringdur o‘shal”.

İki senedir Goça taraflarını alan, talan eden on altı bin kişilik Türk ordusundan şimdi, bu kalede yadigâr gibi yüz elli asker kalmıştı. Onlar da işte iki yazdır padişahın gelmesini bekliyorlardı. Mutlaka alınacak olan "Kızılelma"nın yolu buradandı. Sonbahar başında bir gece Hamza Bey'in ulaklarından bir genç gelmişti. Ondan padişahın Acemistan hududunda olduğunu öğrendiler. Gerçi cephaneleri çoktu. Silahları mükemmeldi. Lakin ancak daha üç dört aylık erzakları vardı. Ne yapacaklardı? "Tata"ya giden geçitler kapalıydı. Etrafta her çeşit kuşlar uçuşuyor... Ama hiçbir kervan geçmiyordu.