Ta‘âla’llâh yâ hannân ki zâtıña zevâl olmaz
Yüce Sultân yâ Mennân nüzûle intikâl olmaz
Zehî Sultân-ı a‘lâsıñ ‘inâyet issi Mevlâsıñ
Hem evlâlardan evlâsıñ ki künhüñe hayâl olmaz
Zehî evvelsiñ ey Hâdî viresiñ cümle murâdı
Senüñdür kaygu vü şâdî aña bir gayri hâl olmaz
Ki sensiñ Vâhid ü Kahhâr bizi eyle saña sen yâr
Ne öñüñ var ne soñuñ var ne sag u ne şimâl olmaz
Sanî‘u’llâh-ı a‘lemsiñ rahîmu’llâh-ı erhamsiñ
Kerîmu’llâh-ı ekremsiñ kemâlıña misâl olmaz
Celâliñ kibriyâsından eger keşf eyleseñ envâr
Kamu ‘âlem ola fânî ki ceng ü cim ü dâl olmaz
Olursa vakt-ı ma‘a’llâh meger ire habîbullah
Pes andan gayrı ‘abdullâh melek cin perr ü bâl olmaz
Kelâmıñdur senüñ yâ Hû ki lâ ilâhe illâ Hû
Okur zâkirleriñ Hû Hû çü senden infisâl olmaz
Buyurduñ çün atî‘u’llâh yaratduñ her şeyi li’llâh
Diyeler tâ ki zikru’llâh yeg andan min fi‘âl olmaz
Eger insân eger hayvân her eşyâ emriñe fermân
Ki senden gayrıdan ey cân kamu halka zevâl olmaz
Delîlim âyet-i Kur’ân ki sübhâne’llezî burhân
Ki lâ-ezmân ve lâ-imkân veyâhûd mülk ü mâl olmaz
Münezzehsiñ tasavvurdan ve fi’l-cümle bilinmekden
‘Akıllar mât u sergerdân bilinmek ihtimâl olmaz
Celîl ü zü’l-celâlsiñ hem Cemîl ü zü’l-cemâlsiñ hem
‘Azîm ü Bî-misâlsiñ hem çü zâtıña misâl olmaz
Seni söyler kamu diller uçan kuşlar esen yeller
Cemâliñ bâgına güller müzeyyen ak u al olmaz
Kime kim irdi bir zerre dîdârıñ zevkıniñ derdi
Dü ‘âlemde aña emsâl nebât u kand u bal olmaz
Kanı şol derd-ile yanan kim oldur ‘aşkıla kanan
Visâliñ gibi ey Cânân ki bir dahı visâl olmaz
Kime kim ‘aşkıñ odından kığılcım irdi bir zerre
Ne meyl-i bâkî ne fânî ne gussa hırka şâl olmaz
Hayâliñ derdiniñ zevkın kime keşf eyleseñ bir kez
Ki devlet tâli‘i böyle mübârek kutlu fâl olmaz
Açıla vahdetî güller şakıya mürg u bülbüller
Niçe şerh eyleye diller kim anda kîl u kâl olmaz
Şu kim ‘aşkıñ ile hayrân bulupdur kâmil-i imân
Yoluñda kim ki virdi cân aña hadd ü su’âl olmaz
Şu kim zikriñi derd-ile getürdi ‘aşk-ıla dile
Aña şeytân ne kâr kıla pes aña mekr ü âl olmaz
Bilürsiñ kim hatâmuz çok ‘inâyet eylegil ey Hakk
Çü sensin Fâ‘il-i mutlak ki hergiz gayrı hâl olmaz
Cân alup cân viren sensiñ getürüp gideren sensiñ
Bu devrânı süren sensiñ saña bahs-i cidâl olmaz
Çü sensiñ Hâdî-i burhân kerem kıl lutfıla ihsân
Ki senden gayrı yâ Deyyân ve lâ-mennü zü’l-mâl olmaz
Egerçi karadur yüzüm velâkin togrıdur özüm
Saña yalvarmağa bir dem kanı tâkat mecâl olmaz
Eger fazl-ı ‘inâyâtıñ olursa derdime dermân
Ne gam gussa baña gayrı işimde hiç melâl olmaz
Hudâvendâ Hudâvendâ hemân fazlıñ ola cânda
Kim zîrâ Ümmî Sinânda havâss-ı hâssı hâl olmaz
---------
Mefâ‘îlün / Mefâ‘îlün / Mefâ‘îlün / Mefâ‘îlün