Münâsibdir be-gâyet rûh-ı râha kâlıb-ı mînâ
Felâtunâ sezâdır câme-i Câmasb-ı mînâ
Hevâ-yı aşk eyler sohbet-i tevhîdi ayni şevk
Sadâ-yı kulkul olmuş bâng-i yâ Rab yâ Rab-ı mînâ
Olur lebrîz-i sahbâ mest olmaz hürmetin bilmez
Dil-i rindândan vâsidir el-hak mezheb-i mînâ
Degil reng-i hına küstâh düşmüş âb-rû dökmüş
Ayağ-ı sâkîye gül-bûse nakş etmiş leb-i mînâ
Hârim-i aşk-ı rûşen kılmaIa çok âteş ister çok
Surâhiveş serâser şu’ledir şem’-i şeb-i mînâ
Açar her lahzâda bin rind-i mahmûrun gözün hala
Habâb-ı mey degilken dahi tıfl-ı mekteb-i mînâ
Gelû- gîr eylemez bûy-ı vefâ-yı gonce-i tab’a
Dehân-ı dilrübâdan teng-i terdir meşreb-i mînâ
Edip bir reng o gül-rûya yine kendi çekilmekdir
Hemân Gâlib bu gûne ser-fürûdan matlab-ı mînâ

Yorumlar
Yorum Gönder