Zîver ne sezadır sene ey düber-i zibâ,
Bîneqs yaratmış seni ol Xâliq-i yekta.
Deş bayrım dürdânelerin, boynuna asma.
Et vesmeye sen qaş ü qabaq, ey qedi mîna,
Yum gözünü hem sürmeden, ey gözleri şehlâ.
Kirşan- senemâ, âyine-yi rûyun eder târ,
Qoy hesret-i vechinde erisin onu zinhar.
Ger qeza dexi meyl-i rühün eylese izhâr,
Tok qanmı öz destin ile- ey büt-i eyyar,
Axır necidir veslini o ede temenna?
Hüsnün sözü her firqeyedir türfe fesâne,
Salmış bu zaman mchr-i rühün şö'le cahâne,
Dönderdi senin reşk-i lebin bedeni qâne,
Düşsün tora, yâ Reb, gire ger zülfüne şâne,
Onun ne revadır düşe başına bu sevda?
En gii sterinin gözüne barmaq ola her dem,
Ger meyi qila kim ola destinde mükerrem.
Elbette, edersen kemerin qâmetini xem,
Bundan sonra tâ ede miyânm hevesin kem,
Lütf ü nazerin kesme vefâdârdan amma.
Tiflis müsexxer sene, ey düxter-i tersâ,
Âşiqlerİne me'bed olub deyr ü kelîsâ.
Menden sene vesf istedi Şıxh Eli Ağa,
Dedim: seni vesf etmeye mânend-î Mesıhâ,
Ruhu'l-qüds imdadı gerek nitq-i Mesîhâ.