‘Âşıklarıñ eglencesi ism-i zâtıñ yâ Rabbenâ
Cânlarınıñ diñlencesi zikr-i zâtıñ yâ Rabbenâ
Fazlıñ kime beyân olur gizli râzı tuyan olur
Aña katı ‘ayân olur keşf-i zâtıñ yâ Rabbenâ
Ne gelmiş ne gelesidür ne olmuş ne olasıdur
Ne bulmuş ne bulasıdur misl-i zâtıñ yâ Rabbenâ
Halkıñ çogı hakkı bilmez ancalar râh arar bulmaz
Degmelere nasîb olmaz vasl-ı zâtıñ yâ Rabbenâ
Gerçek erleriñ hâlıdur gideniñ ugrar yolıdur
Cümle ‘âleme tolıdur hüsn-i zâtıñ yâ Rabbenâ
Hûr-i cinân sohbetine magrûr olma devletine
İremezler lezzetine kurb-ı zâtıñ yâ Rabbenâ
Cezb eyleseñ kime seyrden eger giçden eger irden
Hergiz ayrılmaz nazardan resm-i zâtıñ yâ Rabbenâ
Bahr-ı mugrıkdur dalınmaz bu bahra gavvâs bulınmaz
Lâ-te‘ayyündür bilinmez künh-i zâtıñ yâ Rabbenâ
Bilen sensin ‘ilme’l-yakîn gören sensin ‘ayne’l-yakîn
Bulan sensin hakka’l-yakîn bahr-ı zâtıñ yâ Rabbenâ
Seni bildüm diyen bilmez seni buldum diyen bulmaz
Dile gelüp şerh olınmaz vasf-ı zâtıñ yâ Rabbenâ
Bilmeyenler bildüm sanur bulmayanlar buldum sanur
Görmeyenler gördüm sanur nûr-ı zâtıñ yâ Rabbenâ
Ger enbiyâ ger evliyâ ger asfıyâ ger etkıyâ
Oldılar mazhar-ı zıyâ vech-i zâtıñ yâ Rabbenâ
Her kimi nûruñ cezb ider ‘aşkıñ yolın turmaz güder
Dâ’im anı ihrâk ider ‘aşk-ı zâtıñ yâ Rabbenâ
Sensin ‘âlemlerden ganî ister bu cân senden seni
Ayırmasun cân u teni künh-i zâtıñ yâ Rabbenâ
Ümmî Sinân fazlıñ ile gitmek dilerler ol ile
Sen mahrem eyledüñ hele sırr-ı zâtıñ yâ Rabbenâ