Ümmi Sinan - Tevhid (‘Âşıklarıñ eglencesi ism-i zâtıñ yâ Rabbenâ)

‘Âşıklarıñ eglencesi ism-i zâtıñ yâ Rabbenâ

Cânlarınıñ diñlencesi zikr-i zâtıñ yâ Rabbenâ

Fazlıñ kime beyân olur gizli râzı tuyan olur

Aña katı ‘ayân olur keşf-i zâtıñ yâ Rabbenâ

Ne gelmiş ne gelesidür ne olmuş ne olasıdur

Ne bulmuş ne bulasıdur misl-i zâtıñ yâ Rabbenâ

Halkıñ çogı hakkı bilmez ancalar râh arar bulmaz

Degmelere nasîb olmaz vasl-ı zâtıñ yâ Rabbenâ

Gerçek erleriñ hâlıdur gideniñ ugrar yolıdur

Cümle ‘âleme tolıdur hüsn-i zâtıñ yâ Rabbenâ

Hûr-i cinân sohbetine magrûr olma devletine

İremezler lezzetine kurb-ı zâtıñ yâ Rabbenâ

Cezb eyleseñ kime seyrden eger giçden eger irden

Hergiz ayrılmaz nazardan resm-i zâtıñ yâ Rabbenâ

Bahr-ı mugrıkdur dalınmaz bu bahra gavvâs bulınmaz

Lâ-te‘ayyündür bilinmez künh-i zâtıñ yâ Rabbenâ

Bilen sensin ‘ilme’l-yakîn gören sensin ‘ayne’l-yakîn

Bulan sensin hakka’l-yakîn bahr-ı zâtıñ yâ Rabbenâ

Seni bildüm diyen bilmez seni buldum diyen bulmaz

Dile gelüp şerh olınmaz vasf-ı zâtıñ yâ Rabbenâ

Bilmeyenler bildüm sanur bulmayanlar buldum sanur

Görmeyenler gördüm sanur nûr-ı zâtıñ yâ Rabbenâ 

Ger enbiyâ ger evliyâ ger asfıyâ ger etkıyâ

Oldılar mazhar-ı zıyâ vech-i zâtıñ yâ Rabbenâ

Her kimi nûruñ cezb ider ‘aşkıñ yolın turmaz güder

Dâ’im anı ihrâk ider ‘aşk-ı zâtıñ yâ Rabbenâ

Sensin ‘âlemlerden ganî ister bu cân senden seni

Ayırmasun cân u teni künh-i zâtıñ yâ Rabbenâ

Ümmî Sinân fazlıñ ile gitmek dilerler ol ile

Sen mahrem eyledüñ hele sırr-ı zâtıñ yâ Rabbenâ