Evveliñe olmadı hiç ibtidâ
Âhiriñe dahı yokdur intihâ
Zâhir ü bâtın saña hep muntazır
Bâb-ı fazlıñdan ider küllî recâ
Ey Kerîma’llâh Kuddûsü’s-selâm
V’ey Rahîm ü Hâlik-ı arz u semâ
Mâlikü’l-mülk-i hakâyık ins ü cân
‘Arş u kürs levh u kalem tahte’l-‘ulâ
On sekiz biñ ‘âleme sensin İlâh
Râzıkı hem hâfızısın ey Hudâ
Sensin ol Cebbâr-ı ‘âlem zü’l-celâl
Kahr iderseñ yek nefs olur fenâ
Cins ü misliñ yok nazîriñ bir dahı
İllâ mahbûbuñ Muhammed Mustafâ
Nûr-ı vechiñden anı var eyledüñ
Sevdüñ anı derdlere kılduñ devâ
A‘zam-ı şânıñ bilinmeklik muhâl
Şerh olunup dile gelmez Kibriyâ
Geldi her kim ‘âleme her kim gele
Nûr-ı vechiñden olurlar âşinâ’
Nûr-ı zâtıñ kıble kılduñ cânlara
Bendesidür enbiyâ vü evliyâ
Bahr-ı zâtıñdan haber bilmeklige
Bulmadı yol ger veli ger enbiyâ
Bahr-ı mutlak lâ-te‘ayyün künh-i zât
Vasf olunmaz niçedür ol Hû bekâ
Dem-be-dem dir tapuña tübtü ileyk
Secde kılmış pâyiñe nûr-ı ‘amâ
Eyle olsa işbu remzi añlayan
Eylemez bundan öte çûn ü çirâ
Bu Sinân Ümmî temennâ kıldugı
Pâk zâtıñdan hemân ancak rızâ
----------
Fâ‘ilâtün Fâ‘ilâtün Fâ‘ilün