Fuzuli - Kaside (Der Medh-i Hazret-i Şah-ı Velayet)

İrişti vakt ki fasl-i hazân-i nâ-hemvâr
Kıla'su tek harekâtın müzâhim-i eşcâr

Sipâh-i bchmen ü dey lâle vü gûi esbabın
Hücum eyîeyüben gâret eyleye ne ki var

Çemen zariflerin rence-hâtır eylemeğe
Nesîmden ola zâhir sülûk-i nâ-hemvâr

Hevâ muhalefetinden tapılmaya mutlak
Mizâc-i nâmiyede i'tidaldcn âsâr

Sabâ letâfet ile gül-şen içre sâylr iken
Bula zamâne sabâ tek tagayyür-i etvâr

Açıp ta'arruz elin zenıherîr eşcâra
Ne berg kala bu gâret t e bû-sitanda ne bâr

Hoş ol ki tuta bu mevsimde gûşe-i uzlet
Tereddüt etmeye mutlak karâra vere karâr

Huzûr ilen gire bir künce ibtidâ-yi hazân
Sürûr ilen çıka bir bağa ibtidâ-yi bahar

Arada bilmeye bârân ü berf ü bâd nedir
Yetirmeye eser-i devr hâtırına gubâr

Ana refik hemân bir kitâb ola bir saz
Ana nedîm hemîn bîr kadeh ola bir yâr

Benim bunun kimi eyyâmında serasîme
Esîr-i dârn-i belâ vü sitem garîb-i diyar

Ne seyr kılmağa pergâr tek tenimde tüvân
Ne nokta tek bir arada oturmağa yer var

Hezâr gam müteveccih bana bu hem bir gam
Ki yok durur gam-i dil zâhir etmeğe gam-hâr

Ne bir refik ki hem-derd olam men-i miskîn
Ne bir tabîb ki derd-i dil eyleyem izhâr

Hazân içinde kalan gül budağıyım ki hevâ
Bana şikest verip kalmışını bürehne vü har

Kimi ki dost dedim çıktı düşmen-i cânım
Kimi ki yâr dedim oldu âkıbet ağyar

Bu fakr ilen ki benim rahâtım durur müşkil
Bu hâl ilen ki benim dirliğim durur düşvâr

Meger meded kıla ol pâd-şâh-i kişver-i ilm
Ki ilmidir kamu eşyâya vâkıf-ı esrâr

Şeh-i serîr-i Necef âf-tâb-i evc-i şeref
Aliyy-i âli-i a’lâ kasîm-i cennet ü nâr

Ümîd var ki bir şemme-i inâyet ilen
Müceddeden vere lutfu teselli-i men-i zâr

Ri’âyetimi rücu’ ede pâk nutfesine
Yegâne Seyyid-i arş-âsitan ü kuh-vekâr

Muhammed-i Necefiyy ü yegâne-i sânî
Ki sûret-i Hak’adır zât-i pâki âyine-dâr

Bülend-mertebeyi kim uluvv-i kadrinden
Harîm-i der-gehine Cebre’il bulmaz bâr

Eyâ bülend-nazar mâh-i âf-tâb şer
Ki re’yi pakin ilendir mürûr-i dehre medâr

Safâ-yi meşrebine i’timâd eyleyüben
Bir iki nükte beyân eyleyem men-i efgâr

Teneffür eyleme kim bî-kesim men ü bî-kes
Özüdür öz sözüm arza eyleyen nâ-çar

Şehâ ben ister idim bir zevâlsiz sâye
Kim anda olmaya mutlak mazarrat-i eşrâr

Sana yetirdi beni hâdi-i reh-i tahkîk
Dedi budur ki dilersen yitirmegil zinhâr

Bu gün ümid ile bir ömrdür ki der-gehine
Bırakmışım ser-i ihlâs ü sıdk leyl ü nehâr

Ümîd var ki ümidim olmaya hırmân
Ümîd var ki ikbalim olmaya idbâr

Cemi-i ehl-i cihâna bu nükte rûşendir
Ki Müslim ehl-i sa’âdet olur şâkî küffar

Tamâm-i zümre-i İslâm’a hem mukarrerdir
Ki cümleden yeğ olur Âl-i Ahmed-i Muhtâr

Bu hem muhakkak oluptur cemî-i sâdâta
Ki sensin Ahmet-i Muhtâr nesline ser-dâr

Delîl-i vâzih ilen vâzıh oldu kim sensin
Güzîn-i ehl-i cihân melce’-i sıgâr ü kibar

Gerek ki sen olasın cümle-i cihâna penâh
Gerek ki sen olasın ehl-i fakra istihzâr

Eger tarîk-i mürüvvet sana hem olmasa resm
Hakikatinde vefâdan tapılmaya âsâr

Aceb yok eylesem ikrâh ehl-i imândan
Cemî’i zümre-i İslâm’dan olup bî-zâr

Necef’de bağlamayan Hak hidmetine kemer
Gidip Firenk diyârına bağlayam zünnâr

Belâların çeküben dönmeyip tarikından
Tutup tarîk-i sülûk-i Muhacir ü Ensâr

Beni tarikına ihlâs-i pâk ü sıdk-i dürüst
Çekip durur ki sana candan etmişim ikrâr

Eger günâh ise ihlâsım eyleyem tevbe
Ve ger hatâ ise sıdkım kılayım istiğfâr

Eger kabûl ve ger nâ-kabûl hidmetine
Özümü ben sanırım bir kemîne hizmet-kâr

Eger tarika-i hidmetde kılmışım taksîr
Ve ger kapında tapıp behre etmişim inkâr

Bana haram ola râhat ki tapmışım senden
Ve ger ne hasma müvekkel Müheymin-i Cebbâr

Şehâ Fuzûli-i üftâde hâk-i râhındır
Hemîşe nakd-i hayâtı senin yolunda nisâr

Deme ki mülke heves ede yoksa mâla tama’
Ne mülk ü mâle bakar dîde-i ulû’l-ebsâr

Esîr-i dâm-i belâdır ve ger ne zîver için
Teveccüh etse degil ana dâr-i dünyâ dâr

Müdâm tâ felek-i tîz-gerd dâ’irdir
Hemîşe tâ ki tapa emr-i âlem istimrâr

Seni ki cümle-i âlemde ferd-i kâmilsin
Penâh-i emn ü emânında saklasın Settâr

(Mefâ ilün / fe ilatün / mefâilün / feilün(fa’lün))