Hoşâ ferhunde-ahter leyle-i mümtâz ü müstesnâ
Ki 'unvân-ı berât-ı kadridür sırr-ı sûre-i İsrâ
Şafak rûy-i 'arûs-i mihre bir gül-gûn nikâb asdi
Kevâkib saçİ virdi bunca gevher-dâne-i yektâ
Nihân itdükde tôp-ı âfitâbı mühre-bâz-ı çarh
Çıkardı hokkasından sad-hezârân mihre-i beyzâ
Degül cirm-i kamer pür-cûş olup bahr-i siyâh-i şeb
Bir altun pullu mâhî taşra atdı mevce-i deryâ
Zemâne geydi nârenci kabâyı zernigâr üzre
Cevâhir tükmelerle bir çiçeklü anberîn hârâ
Yitürdi gevher-i rahşân mihri zulmet-i şebde
N'ola mumlar yakup anı ararsa hevâce-i dünyâ
Kevâkib sanma kim etrâfİna pervâneler üşdi
Yakınca şem'a-i mâh-ı münîri târem-i vâlâ
Yed-i teshîre almış kişver-i key-husrev-i rûzi
İder mûm şenliğin Efrâsiyâb-ı leyle zulmâ
Meğer kim üstine bir telli pullu pîrehen çekdi
Yakup fânûs-ı garrây meh-i fülk-i yem-i hadrâ
Temâşâ itdürür âfâka âteş-bâzlık kârın
Nücûm ol şevk ile vâfir fişekler eyledi peydâ
Meğer kim magrîbî-i dehr şakka'l-arzı şâm itdi
Ki zâhir oldı bunca şeb-çerâğ-i kevkeb-i garrâ
Seyirci çıkdı gök meydânına şâmun temâşâ
Kurınca ip resen-bâz-ı şihâb-ı âsumân-peymâ
Harîm-i bânû'-yı mühr-i nigâra hâdim-i devrân
Şafakdan çekdi pervâzî-i la'lîn-perde-i dîbâ
Taleb-kârî-i âb-ı çeşme-i hurşîd içün çıkdı
Diyâr-ı zulmete İskender-i mâh-ı sipihr-ârâ
O şebdür bir mu'anber turre-i müşk-ebruvân âfet
O şebdür bir siyeh hârâlı şûh-ı nâzenîn-sîmâ
O şeb nûr-ı siyâha vâsıl olmış sâlik-i Hakdur
N'ola sad-şevk ile 'aşıklar anı eylese ihyâ
Degül şeb bir siyeh-çerde 'Arab mahbûbıdur şâmun
Ya Leylîdür ki hüsni Kays-ı çarhı itdi pür-sevdâ
O şeb zabt itdiler târîh-i Mi'râc-ı hudâvendi
Midâd-ı müşk ile küttâb-ı dîvân-hâne-i ma'nâ
'Azîmet-hvân-ı kuds ol rûh-ı pâki eyledi da'vet
Anunçün micmer-i çarh içre yakdı 'anber-i sârâ
O şeb mevlâ cebîn-i hâkden rif'atle lutf itdi
O şeb oldı rasûlün cilve-gâhİ maksad-ı a'lâ
Hıdîv-i çâr-bâlîn-i serîr-i Ka’be Kavseynî
Şeh-i fermân-revâ-yı taht-gâh-ı mülk-i Ev Ednâ
Şeh-i tuğrâ-keş-i hükm-i şerîf-i Lî-ma’a’llâhı
Hudâvend-i bülend-ikbâl-i sâhib-i mesned-i Lev-lâ
Emîn-i Rabb-i 'izzet hâzin-i gencîne-i rahmet
Delîl-i râh-ı devlet reh-nümâ-yı cennetü'l-me'vâ
Rasûl-i kâdir-i mutlak şefîk-i akdem ü esbak
Habîb-i Hazret-i Hakk mahrem-i esrâr-ı Mâ-evhâ
İmâm-ı sâhib-i kevser hatîb-i lâ-mekân minber
Emân-ı dehşet-i mahşer-zimâm-ı rahmet-i Mevlâ
Meh-i çarh-ı letâfet mühr-i hurşîd-i efser-i behcet
Şeh-i mülk-i kanâ'at şehr-i yâr-i Kenzü lâ-yefnâ
Muhammed Mustafâ Ahmed rasûl-i efdal ü emced
Şeh-i Levlâk-mesned tâcdâr-i efser-i Tâhâ
O şehenşâh-ı fermân-rây-ı evreng-i nübüvvet kim
Nigîn-i hükminün altındadur dünyâ vemâ fîhâ
O mihr-i maşrık-ı evc-i nübüvvet dogdugı sâ’at
Mecûsin nâr-ı cehlin âb-ı tîğı eyledi itfâ
Söyündürdi ocağın zümre-i âteş-perestânun
Olup gül öksüzi düşdi revâk-ı devlet-i Kisrâ
Cemî’an millet-i küfr ü Nasârânun büti sındı
Dü-nîm oldı meger mikrâz-ı lâdan rişte-i Uzzâ
Cin oldı vesveseyle başına şeytanlar üşdi
O şeb İblîsden ayyûka çıkdı âh u vâveylâ
Safa-yı meşrebin gördükde ol ser-çeşme-i nûrun
Hicâbından zemîne geçdi Sava oldı nâ-peydâ
Semâda âb-ı rûy-i şavkına âzâd olup çıkdı
Ki bin yıl çekdi habs-i teng-nâ-yı sîne-i gabrâ
Hudâvendâ şefî’u’l-müznibînâ merhamet eyle
Siyeh-rû bir kulundur Sabit-i âşüfte vü şeydâ
--------
Hezec: Mefâîlün / mefâîlün / mefâîlün / mefâîlün
Yorumlar
Yorum Gönder