Nasıl ki, nadasa bırakılan topraklar zenginleşip bereketlendiğinde üzerlerini yüzlerce binlerce çeşit yabani ot sarıyor ve biz buna engel olarak, yarar sağlayacak nitelikli tohumlarla toprağı işleyip hepsine görev yüklüyorsak; nasıl ki, bir dişi tek başına üreyemez ve sağlıklı bir nesil dünyaya getirebilmek için bir ersuyuna gerek duyarsa zihinlerimizin işleyişi de tıpkı böyledir. Dizginlerini ele alıp verimli olabilecekleri belirli konular üzerinde tutmayı sağlayamazsak ipe sapa gelmez başıboş düşüncenin yaban topraklarında bir aşağı bir yukarı döner dururlar.
Demek oluyor ki, aptallığa, ipini koparmış deliler gibi abuk sabuk saçmalamaya, böyle çalkantılarda yalpalamaya gerek yok.
Belli bir amacı olmayan ruh kayıp bir ruhtur. Hep denir ya; her yerde varsan hiçbir yerde yoksundur.
"Küçük de olsa hiçbir yerde evin yoksa Maksimus, nerede olsa yaşarsın." (Martialis)
Kısa bir süre önce ömrümün geri kalan küçük kısmını kendime adamaya, sessiz sedasız, gözlerden uzak yaşamaya karar vererek köşeme çekildim; bana öyle geliyordu ki aklıma yapabileceğim en büyük iyilik zihnimi kendini gözden geçireceği, yalnız kendisiyle ilgileneceği, telaşa kapılmadan kendi hakkında düşüneceği mutlak bir aylaklık içinde tutmaktı. Geçen zaman kilolarıma kilo katmış ve olgunlaşmıştım, bunu yapabilmenin daha kolay olacağını umuyordum.
Ne yazık ki tam aksi oldu: Zincirlerinden kurtulan zihnim, binicisini üzerinden silkeleyip atan bir at gibi şahlanarak hiçbir binicinin başaramayacağı bir süratle belaya koşmaya başladı. Hiçbir kural ve uygunluk tanımadan birinden diğerine geçerek öyle umacılar, öyle fantastik canavarlar üretti ki, aklım bu görülmemiş acayipliklerini görür de belki kendinden utanır diye umut ederek hepsini kaydetmeye başladım.
"Avare akıl daldan dala konar." (M. A. Lucanius)
-------
Derleyen ve Çeviren: Tülin Dagüloğlu