Həcər Atakişiyeva “Yazarlar” jurnalının redaktoru və  Yaradıcılıq Komissiyasının sədri,  ədəbiyyatşünas-tənqidçi   Məqalədə yaradıcılığında folklor motivləri və milli ənənələrin bədii ifadə xüsusiyyətləri araşdırılır. Müəllifin poeziyasında xalq yaradıcılığından gələn obrazlar, atalar sözləri, deyimlər, milli-mənəvi dəyərlər və folklor elementlərinin poetik funksiyası təhlil edilir. Tədqiqat göstərir ki, Zaur Ustac folklor irsindən yalnız mövzu mənbəyi kimi deyil, həm də bədii-estetik düşüncə tərzinin əsas komponenti kimi istifadə edir.

Câbi Efendi, öyle her ihtiyar gibi, sabahtan akşama kadar evinde pineklemezdi. Sonuçta yine ciddi bir işe elini sürmez, "Yiyeceğim var, içeceğim var! İş benim neme gerek?" derdi. Ama her sabah, güneş doğmadan kendini sokağa atardı. Yegâne merakı dünyanın işlerini araştırmaktı. "Okur, yazar" güruhundandı. Fakat bu faziletini hiç kullanmıyordu. Kütüphanelerin önünden geçerken kendini tutamaz: "İşte cahillerin akıl ambarı!" diye gülümserdi. Onun fikrince kitaplar hakikatin üstürte gelişigüzel yığılmış birtakım zarif, süslü, kıymetli kerpiçlerdi. Bu kerpiçleri toplayıp bir tarafa atmayan, mümkün değil, hakikati göremezdi. Hakikat kitapta değil, hayatın kendisindeydi. Kitaba inanan esir olur, zihni katılaşır, kafası kerpiçleşirdi. Hâlbuki ancak... Her gün değişen, hiçbir kavramın dar çerçevesine sığmayan hayat okumaya lâyıktı. Hayatın her adımında binlerce gariplik, binlerce sır... Binlerce dalavere gizliydi. İlim, hikmet, kültür, felsefe, anlayış hep hayatın i...

Bir devr-i şeamet, yine çiğnendi yeminler; Çiğnendi, yazık, milletin ümmid-i bülendi! Kanun diye topraklara sürtündü cebinler; Kanun diye, kanun diye kanun tepelendi... Bihude figanlar yine, bihude eninler.

‘Âşıklarıñ eglencesi ism-i zâtıñ yâ Rabbenâ Cânlarınıñ diñlencesi zikr-i zâtıñ yâ Rabbenâ

Muallâ dûd-mân-ı evliyâdır matbah-ı Monlâ Dil ü câne ocaI-ı kimyâdır mâtbâh-ı Monlâ Çerâğ-ı pür-ziyâsı sırr-ı âteşbâzdan yanmış Bütün pervânegân-ı aşka câdır matbah-ı Monlâ Anâ rûhsûdedir âteşperestân-ı mâhâbbet hep Semender-hâne-i mihr-ü vefâdır matbah-ı Monlâ Çekilmişdir simât-ı nî’met-i elvân-ı âfâka Halîl-i aşka gülzâr-ı safâdır matbah-ı Monlâ Semâ’-ı dest-efşânı sanırsın nevniyâzanın Matâr-ı tâirân-ı kibriyâdır matbah-ı Monlâ Yeter fakr ehline yüzler karası mâye-i râhmet Makâm-ı hıdmet-i Âl-i Âbâdır matbah-ı Monlâ Alır ehl-i velâyet kısmetin bir bir o dergehden Kerâmet kânıdır kenz-i Hudâdır matbah-ı Monlâ Nihâyet ibtidâya ric’at olmuş seyyidül kavme Bakılsa zîr-i hatt-ı istivâdır matbah-ı Monlâ Havâlanmâ sakın âvâre gezme aşiyân-gir ol Kebûter-hâne-i sıdk u safâdır matbah-ı Monlâ Giren müştâkdır ol dûd-mâne girmeyen müştâk Misâl-i Kâ’be bir hayret-fezâdır matbah-ı Monlâ Tecerrüd-pîşe derd-endişe lâzımdır taleb-kârî Aceb germ-âbe-i ibret–nümâdır matbah-ı Monlâ Yâraşmışdır gürûh-ı ...

Türk dünyasının tarihi, etnojenezi ve devlet gelenekleri üzerine araştırmalarıyla tanınan yazar ve araştırmacı Yunus Oğuz'un "Türk Etnonimleri ve Gelenekleri" adlı kitabı Türk okurların kullanımına sunuldu. Bilge Tonyukuk Yayınevi tarafından yayımlanan kitapta yazar, Türk etnik adının kökenini, Türk halkının oluşumunu ve eski tarihinin çeşitli yönlerini inceliyor. Eserde, günümüz Türklerinin kökeni ve gelişimiyle ilgili iki ana teori olduğu belirtiliyor. Yazar, 19. yüzyıldan beri oluşan ve uzun yıllar boyunca ana bilimsel yaklaşım olarak sunulan teoriye farklı bir bakış açısı getiriyor. Kitapta, eski Çarlık Rusyası ve daha sonra Sovyetler Birliği'nin siyasi etkisi sonucunda, Türklerin anavatanının yalnızca Orta Asya olduğu görüşünün yaygınlaştığı belirtiliyor. Yazar, bu teorinin siyasi faktörlerin etkisiyle ön plana çıktığını vurguluyor ve Türk tarihinin daha geniş bir coğrafi ve tarihi bağlamda incelenmesinin önemini ortaya koyuyor. Yunus Oğuz, eserinde Türklerin etn...

Hayyam ki her bahsi açar sâgarden Bahsetmedi cennette akan Kevser'den Gül sevdi şerâb içti gülüp eğlendi Zevk aldı tırâşîde rubâîlerden 

Yalnız Azərbaycanın deyil, bütün türk dünyasının bu il 100 illik yubileyini çox böyük təntənə ilə qeyd etdiyi Birinci Türkoloji Qurultay nə təcavüzkar çarizm dövründə, məsələn, XX əsrin əvvəllərində, nə də sovet hakimiyyətinin "güclənərək" irticaçı xarakter aldığı 30-cu (və ondan sonrakı) illərdə keçirilə bilərdi. Türk xalqlarının milli maraqlarının, türk ziyalılarının bu maraqları elmi əsaslarla həyata keçirmək iddialarının məhsulu olan Qurultayı, çox əlamətdardır ki, dövrün (və dünyanın) həm mədəni-intellektual, həm də siyasi-ideoloji qüvvələri dəstəkləmişlər.

Kuz yoysa ham yo‘llarga xazon, Qor ko‘msa ham borliqni butun, Ko‘klam kelib,ursa ham xandon, Eshigingdan o‘taman bir kun. Sochlaringga tushsa hamki oq, Peshanangni bossa ham ajin, Kirganda ham gavdangga titroq, Eshigingdan o‘taman bir kun. Mayli,shunda tanimasang ham, Yoki desang ko‘rmayin turqin, Yoshim yutib, boshim qilib xam, Eshigingdan o‘taman bir kun. Meni demay yumsang ham ko‘zing, Xonang qolsa zulmatga tutqun, Xotirangga sham bo‘lib o‘zim, Eshigingdan o‘taman bir kun. Vaqtim etib chiqsa bu jonim, Dardlarimga yasalsa yakun, Bu dunyoni tark etar onim Eshigingdan o‘taman bir kun.

Irmağım taştı bugün. Fidanlar şaştı bugün: Gözümde yaştı bugün Gönlümün dilekleri... Bu tufan yükselirken Hep sizi düşündüm ben: Daha mı ince sizden Bir kızın bilekleri? Büyük çamlar yıkarak Denize koşan ırmak Size nasıl kıyacak Kızıl dağ çilekleri...

Farkında değildik göğe ermiş serimiz Şimdengerü gülzâr- ı suhan'dir yerimiz Gitmiş haber-î neşvesi Hayyâm'a kadar Haz vermiş ahibbâ'ya rubâîlerimiz. 

ESERİN ADI: BİR TEREDDÜDÜN ROMANI ESERİN YAZARI : PEYAMİ SAFA YAYINEVİ VE ADRESİ  : ÖTÜKEN YAYINEVİ BASIM YILI   : 1990 ESERİN KONUSU: Kitapta, bir Yazar’ın iki kadın arasındaki tereddüdünden ve insan hayatında tereddütlerin ne denli engelleyici faktörler olduğundan bahsedilmektedir.Ayrıca kadının toplumda ve ailede olması gerektiği konum hakkında yorumlarla bereaber sosyal çıkmazlarımız olan herseyi kalıplara sığdırma anlayışımızın çarpıklığına değinilmiştir.Bununla birlikte  insanlar için hiç bir şeye inanmadan yaşamanın ne denli ağır ve bunaltıcı olduğu ifade edilmiştir. ESERİN ÖZETİ: Kitapta bir muharririn iki kadın arasındaki tereddüdünden bahsedilmiştir.Mualla, yazarın kitaplarından birini okumaya başlar. Daha sonra yazarla tanışma fırsatı bulur. Yazar mualladan hoşlanır ve O’na evlenme teklif eder.Ancak hemen karar vermemesini iyice düşünmesini,vereceği olumsuz bir kararın kendisini üzmeyeceğini söyler. Bu arada Vildan adında başka bir kadın yazara ilgi...

Türkün dilitək sevgili, istəkli dil olmaz, Ayrı dilə qatsan bu əsil dil əsil olmaz. Öz ləfzini farsa, ərəbə qatmasa şair, Şerin oxuyanlar, eşidənlər kəsil olmaz, Şerin gərək ehsas ilə riqqətlə qanşsın, Kənd əhli bilirlər ki, doşabsız xəşil olmaz. Məndən də nə zalım çıxar, oğlum, nə qisasçı, Bir dəfə bunu anla, ipəkdən qəzil olmaz. Ötməz, oxumaz bülbülü salsan qəfəs içrə, Dağ-daşda doğulmuş dəli ceyran həmil olmaz. Sözlər də cəvahir kimidir, əsli bədəldən Təşxis verən olsa, bu qədər zir-zibil olmaz. Sağ gündə dolar taxta-tabaq ədviyə ilə, Onda ki, nənəm sancılanar, zəncəfil olmaz. Şair ola bilməzsən, anan doğmasa şair, Missən, a balam, hər sarıköynək qızıl olmaz. Çox da ki, Sərabın suyu var, yağ, balı vardır, Başı ərşə də çatdırsa, Sərab Ərdəbil olmaz. İnsan odu, tutsun bu zəlil xalqın əlindən, Allahı sevərsənsə, bu insan zəlil olmaz. Millət qəmi olsa, bu cocuqlar çöpə dönməz, Ərbablarımızdan da qarınlar təbil olmaz. Məndən də nə zalım çıxar, oğlum, nə qisasçı, Bir dəfə bunu qan ki, ipə...

Kun yoyilib ketganiga qaramasdan Nozima erta turish odatiga xilof tarzda shifoxonaning o‘zi uchun ajratilgan, derazasi kunchiqishga qaragan xonasida bir o‘zi yolg‘iz, tashqi dunyo bilan bittagina bog‘lab turgan vosita — deraza tomonga qarab yonboshlagancha ko‘zlarini yumib yotardi. Uning xonasi keng, yorug‘ va barcha qulayliklari bor edi. Devorlari-yu butun jihozlari, pardalaridan tortib choyshablarigacha bo‘lgan hamma narsasi moviy rangda edi. Bir qarashda u uxlayotgandek tasavvur uyg‘otar, uzun qora sochlari parishon, tartibsiz sochilgancha butun yostig‘ini qoplagandi. Qo‘sh qanotlarining biri keng yotoqdan pastga tushib, polga tegay- tegay deb turar, ikkinchisi esa xuddi ustiga chopon tashlab qo‘yilganga o‘xshab uning tizzasigacha yopib turardi. Nozimaga ajratilgan xona katta bir binoning yettinchi qavatida bo‘lib ayvondan butun atrofni tomosha qilish mumkin edi. Ammo Nozima bu ishni har kuni bir necha martalab bajargani uchun qizig‘i ham qolmagandi. Xonasidagi butun jihozlar uni ze...

Tazelendi alem nevbahar oldu Gel efendim Şam'a doğru gidelim Açıldı her taraf sebzezar oldu Gel efendin Şam’a doğru gidelim Tîg-i gam vurarak hasmını hakla Okunu düşmanın bağrında sakla Küheylan at ile kargı mızrakla Gel efendim Şam'a doğru gidelim Andelipsiz bağda hem gülşen olmaz Gönüller gamlıysa asla şen olmaz Bu diyarlar bana hem mesken olmaz Gel efendim Şam’a doğru gidelim Iyş edelim mest-i müdam olunca Çamlıbel’de çay kenarı bulunca Eğlenelim ruz-i kasım gelince Gel efendim Şam’a doğru gidelim Bilelim efendim aşk-ı giriftar Amma ara yerde olmaya ağyar Bir Gevheri bir sen bir de hizmetkar Gel efendim Şam'a doğru gidelim

Alfabe değiştirme meselesi, dünyanın çeşitli yerlerindeki Türk halklarının özel önem verdiği ve yirminci yüzyılın başından itibaren üzerinde çalıştığı bir konuydu. Arap harflerini öğrenmede karşılaşılan zorluk ve milli değerlerimizi savunmak, gelenek ve göreneklerimize sahip çıkmak için Rus ve Arap alfabelerinin kullanımını durdurma fikri, birçok düşünürümüzü meşgul etti ve aynı zamanda harekete geçmeye teşvik etti.

Ey rûh-ı pâkinde ayân nûr-ı zât Sînesi âyîne-i vech-i sıfât Pertev-i hüsnünde nümâyân tamâm Sırr-ı Hudâ mâ-hasal-ı kâinat Sen urıcak vakt-ı semâ içre çarh Hem’ine pervâne olur şeş-cihât Hevk ile cân tâzelenir ben desem Nutk-ı safâ-bahşına rûhul-hayât Pertev-i envâr-ı cemâlin senin Aşk ile verdi dü-cihâna sebât Doldu tecelli-i Hudâdan sivâ Hems-i mahâbbet edicek iltifat Yandı o âteşle dil ü cânımız Etdi cemâlin velî keşf-i simât Âh minel-aşk ve hâlâtihî Ahraka kalbî bi-harârâtihî           *     *     * Görmegi istersen eger mahşeri Çarhda seyr eyle o meh-peykeri Aşk ile galtîde olup mihr-veş Salmada âlemlere nûr u feri Etmede nüh-kubbeyi envârâ gark Düpdüz edip bahter ü hâveri Gûy-sıfat pey-rev olup sen dahı Düş yola fark eyleme pâ vü seri Def ü celâcille semâ et hemân Alma kola bu felek-i çenberi Tutma kulak devrine ahkâmına Serserîdir serserîdir serserî Ben hele gayb eylemişken kendimi Âteş-i sevdâya düşelden beri Âh minel-aşk ve ...

Ormanı mubandır, suları berrak, Lâtiftir havası Kastamonu’nun. Yeşillik, çemenlik def eder merak Bağ, bahçe safası Kastamonu’nun. Tepeler arası mevkii vardır; Asâr-ı atika kalesi vardır, Civarı fabrika, değirmen, hızardır Münbittir ovası Kastamonu’nun Meşhurdur elması, üryani erik Arpa, buğday, mısır, kendir ve çeltik Yumurta, pastırma, kereste, tiftik Biçilmez pahası Kastamonu’nun. Mantar, çilek, kiren salep de biter Ahalinin çoğu rençberlik eder Yaz çalışır, eker, kışın da yatar, Zükûr ve üna’sı Kastamonu’nun. Tavşan, tilki,porsuk, keklikle sansar, Zerdavayla kunduz, geyik, canavar Bir haftada dört gün pazarı durar Fazladır kurası Kastamonu’nun. Ilgaz, Yaralıgöz ve Ballıdağlar Her birinde ayrı ırmaklar çağlar Elekdağlı kasnak, süpürge bağlar, Vâsidir merası Kastamonu’nun Balında, yağında hep kekik kokar, Ortasından ufak bir de çay akar Dörtte biri ise hep urgan yapar Azdır avaresi Kastamonu’nun. Ersil ile Toklu, İnci, Temeli Yollarında söğüt, kavakla servi   Çokları da çalar...

Xaridor kitoblarni birma-bir qoʻliga olib, atroflicha koʻzdan kechirdi. Ularni erinmay varaqlab koʻrib, ichidagi har bir sahifasi bus-butunligiga ishonch hosil qilgach, ehtiyot shart muqovasining orqa tomonini ham eʼtibordan qochirmadi.

Asıl adı Muhammed Huseyin Behcet-i Tebrizî (1906 – ö. 18 Eylül 1988)dir. Şiirlerinde kullandığı Şehriyar mahlası ile tanınır. Tebriz Türklerinden olan İranlı şair, şiirlerini hem Türkçe hem de Farsça yazmıştır.

Vah ne yazık, nasıl eyleyim gariplikte Gariplikte gurbet içinde kaldım ben işte. Horasan ve Şam ile Irak'a niyet eyleyip Garipliğin çok değerini bildim ben işte. Neler gelse, görmek gerek O Hüda'dan; Yusuf'unu ayırdılar o Ken'an'dan; Doğduğum yer o kutlu Türkistan'dan, Bağırıma taşı vurup geldim ben işte. Gurbet değdi Mustafa gibi erenlere, Otuz üç bin sahabe ve arkadaşlara, Ebu Bekir, Ömer, Osman, Murtaza'a Gurbet değdi onlara hem, söyleyeyim ben işte. Gurbet değse, pişkin eyler çok hamları Bilge eyler, hem seçkin eyler çok sıradanları Giyer çul elbise, bulsa yer yemekleri Onun için Türkistan'a geldim ben işte. Gariblikte yüz yıl dursa, misafirdir Tahtı, bahtı, bağları zindandır Gariblikte kul oldu o Mahmud Sultan;   Ey arkadaşlar, gurbet içinde yandım ben işte. Gariblikte Arslan Baba'm arayıp buldu; Gördüğü sırları perde ile sarıp örttü; Allah'a hamd olsun, gördüm,"dedi, izimi öptü; Bu sırları görüp hayran kaldım ben işte. Arzuluyum akraba...