Gurbette sahipsiz bir yolcu gibi Gideni götürür yollar affetmez Takvimden dökülen bir yaprak gibi Düşeni götürür yıllar affetmez Yoluna halılar serilir sanma Uğrunda ömürler verilir sanma Değerin kıymetin bilinir sanma Düşeni götürür kullar affetmez Öyle bir dünya bu vefadan yoksun İsterse kainat servetin olsun Düştüğün yerlerde sen artık yoksun Düşeni götürür hayat affetmez...
İlkbaharı müjdelemiş her çiçek,
Yordurmuş düşünü, hayıra çoban.
Hazırlık var, yaylasına göçecek,
Koyunu kuzudan, ayıra çoban.
Cemre düşmüş, çayır çimen yürümüş,
Koyakları, bir boz duman bürümüş,
Gün vurmuş, yamacın karı erimiş,
Salmış sürüleri, çayıra çoban.
Bizim dağlar; yüce, serin, havalı,
Soğuk pınarları, derde devalı,
Sermiş kebesini, çekmiş kavalı,
Yan gelmiş, yaslanmış bayıra çoban.
Sevdâlanmış, ağasının kızına,
Can dayanmaz; cilvesine, nazına,
Feymânî de, derdin döker sazına,
Mevlâm, âşıkları kayıra çoban.

Yorumlar
Yorum Gönder