Gurbette sahipsiz bir yolcu gibi Gideni götürür yollar affetmez Takvimden dökülen bir yaprak gibi Düşeni götürür yıllar affetmez Yoluna halılar serilir sanma Uğrunda ömürler verilir sanma Değerin kıymetin bilinir sanma Düşeni götürür kullar affetmez Öyle bir dünya bu vefadan yoksun İsterse kainat servetin olsun Düştüğün yerlerde sen artık yoksun Düşeni götürür hayat affetmez...
Bana yirmi yaşımda ateş saçan bir sevdâ,
İlk şi'rime altundan kanad veren o hulyâ
Ak saçlarım altında yine alev saçacak.
Milletinin ruhuyle feryad eden bir dudak
O şeyleri söyler ki çağlattığı gümüş ses
Asırların önünde nağmesini dindirmez.
Hiddet, tahkir hepsi boş! .. Her cefaya katlanan
Yine şair kalbinden başka bir kalb değildir;
Bu zayıf kalb en mağrur alınları eğiltir.
Şu dünyada bir büyük rüya gören kahraman
O kartala benzer ki en yangınlı şimşekler
Onun sisli ve korkunç yollarına nur serper.
Yorumlar
Yorum Gönder