Gurbette sahipsiz bir yolcu gibi Gideni götürür yollar affetmez Takvimden dökülen bir yaprak gibi Düşeni götürür yıllar affetmez Yoluna halılar serilir sanma Uğrunda ömürler verilir sanma Değerin kıymetin bilinir sanma Düşeni götürür kullar affetmez Öyle bir dünya bu vefadan yoksun İsterse kainat servetin olsun Düştüğün yerlerde sen artık yoksun Düşeni götürür hayat affetmez...
Öz menem!
Öz menem!
Onlar kabuk, öz menem!
Sen yelde savrulan kül
Yüreklerde köz menem.
Ülkü uğruna şehid
Men Süleyman Özmen'em.
Ne Kafkasya ne Prut
Şu bin yıllık anayurt!
Kurşunlanan bir bozkurt,
Çıkarılan göz menem!
Dinmez gönül sancımız,
Derinleşir acımız,
Alınmazsa öcümüz
Dövülecek diz menem!
Ok bir kez çıktı yaydan
Geçtik düğünden, toydan
Şimdi hep meydan meydan
Söylenecek söz menem!
Bitsin bu kızıl oyun
Açılsın bahtı ay' ın
Altay'da kurultayın
Toplandığı güz menem!
Vur bozkurtum, vur tilkiye!
Vur, kurtulsun Türkiye!
Sizi büyük ülküye
Götürecek iz, menem!
Ülkü uğrunda şehid
Men Süleyman Özmen'em!

Yorumlar
Yorum Gönder