İsmail Ak - Mamak

Ruhların Kâbe'sinde varsa şeytan taşlamak,

Son nefesime kadar taşlarım seni Mamak...

Kapıaltında, üç gün insanlığın utancı,

Tende geçse de izi, ruhta dinmeyen sancı.

Bir devletin ferdine uygulattığı şiddet,

Yaşamayan inanmaz, Tanrım bu nasıl nefret..!

Tecrit ön, tecrit arka, Kafes gibi hücreler

Sağcı, solcu fark etmez, kabus gibi geceler...

Atatürk'ün Nutku'nu biliyorken ezbere

Tekmil vermek o Nutku hiç bilmeyen askere...

Metazori okurken İstiklal Marşı'mızı,

Akıttık içimize kanlı göz yaşımızı.

Hani "Bizim Ordumuz" dediğimiz bir ordu,

Mamak'ta hepimizi, can evimizden vurdu.

"Komutanım", demezse biri rütbesiz ere,

O hücrede kim varsa yazılırdı deftere.

İlk "sayım"da hepimiz, falakaya yatardık.

Sesimiz çıkmazdı hiç, dişimizi sıkardık.

Uzatmazsan elini mazgalın arasından.

Daha büyük bir ceza gelirdi arkasından...

Kar yağarken diz boyu, avluda yalınayak.

İki öğün yemeğe, günde üç öğün dayak..!?

İradeyi kırmaktı, biliyorduk amacı,

inancı içimizden sökmedi hiçbir acı...

İdamları yaşadık, helalleştik kaç kere

Secde diye başımız değerdi taştan yere...

Bir avuç kum atarken, asker yemek kabına

Aç olsak da yemezdik, bakmazdık hiç tadına

Paran varsa kantinden alırdın sütle yoğurt,

Yaşamak zordu ama ölmemekti son umut...

Kimimiz orda öldük, kimimizin vadesi

Dolmamış ki, "sevk" dedi bir gün askerin sesi...

Orda geçen günlerim cehenneme bedeldi.

Mamak, senden ayrılmak, tahliye gibi geldi...

Şimdi aradan geçti neredeyse kırk sene,

Mamak'ta kalanların hepsi birer efsane..

Ömür fani, bilmem ki, daha kaç yıl yaşarız?

Yaşadıkça Mamak'ta şeytanları taşlarız..!

--------- 

(Kaynak: Mamak'ta Gece Uzun - M. İsmail Ak,

Bilgeoğuz Yay. İst., 2020)