Yazın evvel baharında
Teferrüçte gör almayı
Yel esip yere düşmeden
Budağında kır almayı
Almanın budağı ağlar
Göz yaşı durmayıp çağlar
Beyler paşalar ağalar
Diz üstüne kor almayı
Mevlam öğmüş de yaratmış
Mor menevşe boynun eğmiş
Yavrumun elleri değmiş
Al yüzüne sür almayı
Perişan gönlüm perişan
Almadır aşıka nişan
Almasız yare kavuşan
Ah eder anar almayı
Karac'oğlan kaynar coşar
Aşk dalgası boydan aşar
Bir kötüye yolu düşer
Kadrin bilmez yer almayı
---------------------------
teferrüç: Gezinti, eğlenmek için açık havada dolaşmak.
alma: Elma.