Tinmay tun-kun gul shoxida sayrab turg‘on mungli qush, Ayt-chi, sening sayrashingni gul ham bir oz sezarmi? Sezgan choqda sening shunday qizg‘onichli holingg‘a Ko‘mak etib islaridan bir ozgina socharmi? Sening har kun tong sahardan erta turub, uyg‘onib, Ochilmagan g‘uncha uzra qo‘nib hamda munglonib Aytgan butun sirlar bilan ohlaringni tinglag‘och, Yashil yaproq orasidan senga kulib boqarmi? Agar anglab barcha ishing kulib boqsa, mungdoshim, Baxtli sen, butun umr qayg‘urmag‘il, yo‘ldoshim. Agar sening hollaringni anglamasa, boqmasa: Oqsun tinmay ko‘zlarimdan sening uchun qon yoshim… 1920
Nereden yürütmüşse Karga,
Ağzında büyük bir parça
Beyaz peynir, dala konar,
Hayvanları bile bilgiç,
Bir hikaye ki çok ilginç...
Neyse, büyük bir iştahla
Yiyecek peyniri hazla...
Gelir o an kurnaz Tilki,
Malum nakarat der;
“Bil ki aziz arkadaşım Karga,
Şu şairane baharda
Seni işitmek ne güzel!
Şöyle mahurdan bir gazel
Söyleyiver de duyayım,
bu hoş sesle uyuyayım.”
Karga bıyık altı güler,
İçinden “geçti devir” der.
Peyniri alır gagadan,
Emniyete ayağı ile,
Aşağıda ümitlenen,
Düşecek peyniri bekleyen
Kurnaz Tilki’ye seslenir:
“Çağa atom devri denir,
Avucunu yala, kuzum,
Ben, La Fontaine’i okudum.”

Yorumlar
Yorum Gönder