Tinmay tun-kun gul shoxida sayrab turg‘on mungli qush, Ayt-chi, sening sayrashingni gul ham bir oz sezarmi? Sezgan choqda sening shunday qizg‘onichli holingg‘a Ko‘mak etib islaridan bir ozgina socharmi? Sening har kun tong sahardan erta turub, uyg‘onib, Ochilmagan g‘uncha uzra qo‘nib hamda munglonib Aytgan butun sirlar bilan ohlaringni tinglag‘och, Yashil yaproq orasidan senga kulib boqarmi? Agar anglab barcha ishing kulib boqsa, mungdoshim, Baxtli sen, butun umr qayg‘urmag‘il, yo‘ldoshim. Agar sening hollaringni anglamasa, boqmasa: Oqsun tinmay ko‘zlarimdan sening uchun qon yoshim… 1920
Fasl-ı şita geçüp bahar erince
Şükufeler verir sana şan dağlar
Dürlü dürlü seyrangehin görünce
Karar edebilmez dil ü can dağlar
Her kaçan deruni eylesen nida
Bir aşık olunca dostundan cüda
Her bir guşelerin vermede sada
Arar sende bulutlar canan dağlar
Ateşin eridir komaz karını
Elden mi aldırdın nazlı yarini
Gözlerin ayağa döker varını
Nedendir serinde bu duman dağlar
Ah ettikçe sine bendin döğerim
Gözlerimden kanlı yaşlar dökerim
Aylar günler geçer hasret çekerim
Yolun ver geçeyim gel aman dağlar
Ömer’e bu dağlar durağ olmuştur
Hemdemi ah işi ferağ olmuştur
Sevgili yarinden ırağ olmuştur
Yaş değil gözleri belki kan dağlar
Yorumlar
Yorum Gönder