Tinmay tun-kun gul shoxida sayrab turg‘on mungli qush, Ayt-chi, sening sayrashingni gul ham bir oz sezarmi? Sezgan choqda sening shunday qizg‘onichli holingg‘a Ko‘mak etib islaridan bir ozgina socharmi? Sening har kun tong sahardan erta turub, uyg‘onib, Ochilmagan g‘uncha uzra qo‘nib hamda munglonib Aytgan butun sirlar bilan ohlaringni tinglag‘och, Yashil yaproq orasidan senga kulib boqarmi? Agar anglab barcha ishing kulib boqsa, mungdoshim, Baxtli sen, butun umr qayg‘urmag‘il, yo‘ldoshim. Agar sening hollaringni anglamasa, boqmasa: Oqsun tinmay ko‘zlarimdan sening uchun qon yoshim… 1920
Düştüm senin için gurbet ellere,
Çektiğim yetmez mi kurban olduğum.
Arkamdan gelirsin diye yollara,
Baktığım yetmez mi kurban olduğum.
Kader zehir etti şimdi aşımı,
Kaldıramaz oldum garip başımı,
Her gece yastığa akan yaşımı,
Döktüğüm yetmez mi kurban olduğum.
Düşürüyor beni bin türlü gama,
Artık bu yüreğim tutmuyor yama,
Bütün hüzünleri gönül tarlama,
Ektiğim yetmez mi kurban olduğum.
Felek bize ördü zülüm ağını,
Zamansız mı bozduk gönül bağını,
İçimde her gece umut dağını
Yıktığım yetmez mi kurban olduğum.
Aşığın dünyada kalmamış yeri,
Ben bir çoban oldum dertlerim sürü,
Yastığa koymadan sabaha diri,
Çıktığım yetmez mi kurban olduğum.
Gönlümdeki sızı vurur derinden,
Bir ümidim kalmadı ki yarından,
Şu gönlümü diri, diri yerinden,
Söktüğüm yetmez mi kurban olduğum.
Kalemim kırıldı yetmedi kâğıt,
Gel de içimde ki efkârı dağıt,
Maziye bakıp da binlerce ağıt,
Yaktığım yetmez mi kurban olduğum.
Yorumlar
Yorum Gönder